Isaj Babicz

Isaj Babicz
Исай Яковлевич Бабич
Pogromca pancerniaków
Ilustracja
generał porucznik generał porucznik
Data i miejsce urodzenia

26 września 1902
Borysław

Data i miejsce śmierci

9 grudnia 1948
Moskwa

Przebieg służby
Lata służby

1920–1948

Formacja

Armia Czerwona
Czeka
GPU
NKWD

Jednostki

Smiersz

Stanowiska

zastępca naczelnika GUKR

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa

Późniejsza praca

Ministerstwo Bezpieczeństwa Państwowego ZSRR

Odznaczenia

Isaj Jakowlewicz Babicz, ros. Исай Яковлевич Бабич (ur. 13 września?/26 września 1902 w Borysławiu, zm. 9 grudnia 1948 w Moskwie) – radziecki generał porucznik, funkcjonariusz Czeka, GPU i NKWD.

Życiorys

Ukończył szkołę podstawową oraz uczył się przez dwa lata w chederze. W latach 1915–1919 kształcił się w zawodzie zecera. W 1920 roku, po krótkim okresie bezrobocia, podjął pracę jako zecer.

W kwietniu 1920 roku wstąpił w szeregi WKP(b), a następnie do sowieckich organów bezpieczeństwa Czeka. Po rozwiązaniu Czeka był członkiem GPU i NKWD.

Zajmował m.in. następujące stanowiska:

Zmarł w stopniu generała porucznika 9 grudnia 1948 roku.

Awanse

Odznaczenia

Uwagi

  1. ↑ Jednostka Ogólno-Administracyjna.
  2. ↑ GPU (Państwowy Zarząd Polityczny) 1922-1923 patrz GPU, po 1923 - komórka terenowa OGPU w republikach związkowych, autonomicznych, obwodach autonomicznych, okręgach narodowościowych, guberniach itd.
  3. ↑ W terenie działały od 1921 roku Pełnomocne Przedstawicielstwa CzeKa, GPU, OGPU, zamienione w 1934 roku na Zarządy Bezpieczeństwa Państwowego UGB.
  4. ↑ SOU – Zarząd Tajno-Operacyjny (Siekrietno-Opieratiwnoje Uprawlenije), jeden z najważniejszych i największych zarządów w końcowej organizacji CzeKa, GPU przy NKWD RFSRR; jego kontynuacją był Główny Zarząd Bezpieczeństwa Państwowego NKWD. SOU został utworzony 14 stycznia 1921, naczelnikiem był Wiaczesław Mienżyński. Podlegały mu wszystkie tzw. oddziały operacyjno-czekistowskie, jak kontrwywiad wewnętrzny (KRO), wojskowy (OO) i wywiad zagraniczny (INO).
  5. ↑ SPO – Oddział Tajno-Polityczny (Siekrietno-Politiczeskij Otdieł).
  6. ↑ UGB – Zarząd Bezpieczeństwa Państwowego, terenowe komórki Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego NKWD.
  7. ↑ UNKWD – Zarząd Ludowego Komisariatu Spraw Wewnętrznych, terenowe komórki NKWD.
  8. ↑ Po zmianie organizacyjnej oddziałom nadano numerację, która zmieniła się w tym czasie trzykrotnie; Oddział VI odpowiedzialny był za Służbę Bezpieczeństwa (dawny Oddział Tajno Polityczny).
  9. ↑ Oddział II odpowiedzialny był za kontrwywiadowcze zabezpieczenie wojsk pancernych i technicznych.
  10. ↑ Podczas kolejnej reorganizacji na szczeblu centralnym NKWD Wydział Specjalny (wówczas Wydział V Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego NKWD) kontrwywiadu wojskowego został podniesiony do statusu Zarządu i nadano mu nr II; jego pełna nazwa: Drugi Zarząd (Wydziałów Specjalnych) Ludowego Komisariatu Spraw Wewnętrznych ZSRR.
  11. ↑ Był odpowiedzialny za kontrwywiadowcze zabezpieczenie wojsk technicznych.
  12. ↑ Wydział IV – Specjalny (OO).
  13. ↑ W ankiecie personalnej zanotowano, że stanowisko objął już w maju 1940 roku.
  14. ↑ NKO – Ludowy Komisariat Obrony.
  15. ↑ Rangi bezpieczeństwa państwowego posiadali tylko funkcjonariusze oddziałów Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego; można ich było rozpoznać po znakach Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego na rękawie, a od 1936 na obydwu rękawach.

Bibliografia