Iso Isetta

Iso Isetta
Iso Autocarro
Ilustracja
Iso Isetta
Inne nazwy

Isetta Autocarro

Producent

Iso Rivolta

Projektant

Ermenegildo Preti

Zaprezentowany

Turyn 1953

Okres produkcji

1953-1958

Miejsce produkcji

Włochy
Hiszpania

Dane techniczne
Segment

A

Typy nadwozia

1-drzwiowy fastback
1-drzwiowy pick-up

Silniki

0.25 L

Skrzynia biegów

4-biegowa manualna

Długość

2290 mm (Isetta)
3800 mm (Autocarro)

Szerokość

1370 mm

Rozstaw osi

2150 mm (Autocarro)

Masa własna

475 kg (Autocarro)

Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze

BMW Isetta
De Carlo – Isetta
Romi-Isetta
VELAM Isetta

Konkurencja

Vespa 400
WSK Mikrus MR-300
Zündapp Janus

Iso Isetta – mikrosamochód produkowany pod włoską marką Iso, w latach 1953–1958.

Opis

Isetta została opracowana przez włoskich inżynierów Ermenegildo Pretiego i Pierluigiego Raggiego. Celem ich projektu było stworzenie małego ich przystępnego samochodu, który mógłby konkurować ze skuterami oraz motocyklami. Patronat nad projektem objął ówczesny właściciel marki Iso Renzo Rivolta. Bazą dla mikrosamochodu stał się motocykl Moto 200. Projekt oficjalnie zaprezentowano w listopadzie 1953 roku w Turynie. Prosty, mały i praktyczny pojazd wzbudził duże zainteresowanie ówczesnych mediów. Isetta mogła zmieścić dwoje dorosłych i jedno dziecko oraz drobny bagaż. Auto mimo tego, że jego pas przedni był otwieranymi drzwiami było względnie bezpieczne, ponieważ w razie kolizji, pasażerowie mogli opuścić samochód przez rozsuwany dach. Pojazd oferowano z benzynowym silnikiem o pojemności 0.25 L i mocy około 10 KM. Pojazd posiadał 4-biegową skrzynię manualną. Auto nie odniosło spodziewanego sukcesu, mimo to w 1954 roku zadebiutowała dostawcza wersja samochodu o nazwie Autocarro. W drugiej połowie lat 50. XX. w. sprzedaż samochodu wyraźnie spadła, co było spowodowane sukcesem m.in. samochodów Fiata. By poprawić sytuacje finansową Iso odsprzedało licencje na produkcję mikrosamochodu kilku firmom w tym m.in. francuskiemu Velamowi oraz niemieckiemu BMW. Wobec słabnącej sprzedaży Renzo Rivolta stracił zainteresowanie samochodem i skupił się na opracowywaniu nowego auta sportowego o nazwie Iso Rivolta. Produkcję Isetty przeniesiono do Hiszpanii, gdzie zakończono ją w 1958 roku.

Iso Autocarro z końca produkcji

Przypisy

  1. ↑ 1953 ISO Isetta – Storia, Scheda Tecnica e Prezzo [online], infoClassiche, 25 stycznia 2021 [dostęp 2025-12-02] (wł.).
  2. ↑ Micro Trucks [online] [dostęp 2025-12-02] [zarchiwizowane z adresu 2024-05-31].
  3. ↑ Classicvirus, The original one: 1953 Iso Isetta [online], Classic Virus, 14 kwietnia 2025 [dostęp 2025-12-02] (ang.).
  4. ↑ PressReader.com – Repliki gazet z całego świata [online], www.pressreader.com [dostęp 2025-12-02].
  5. ↑ Matthias Kierse, Iso Isettacaro [online], Secret Classics, 17 lipca 2020 [dostęp 2025-12-02] (ang.).
  6. ↑ BMW Isetta 1955: Mikrosamochód zaszyfrowany w historii – MotoWiedza [online] [dostęp 2025-12-02].