Izolatorium – zamknięty zakład leczniczy, czasem też sanatorium, z przeznaczeniem tylko dla chorych na jedną z chorób zakaźnych.
Izolatoria powstają najczęściej podczas epidemii lub pandemii, często wtedy, kiedy brakuje miejsc w szpitalach na oddziałach zakaźnych. Przykładem może być epidemia ospy we Wrocławiu lub pandemia COVID-19.
Na izolatoria mogą być wykorzystane budynki lub obiekty takie jak: hotele, hostele, akademiki, sanatoria itp. lub wydzielone budynki na terenie szpitali. Do izolatoriów są kierowane: osoby zakażone o łagodnym przebiegu choroby, lecz niewymagające leczenia w szpitalu; osoby, które podejrzewa się, że mogą być zakażone (np. oczekują na wynik diagnostyki laboratoryjnej w kierunku wykrycia wirusa, pozostając w izolacji poza szpitalem); osoby zakażone, które mają zalecenie przebycia izolacji w domu, ale z obawy o zakażenie bliskich z grupy podwyższonego ryzyka (np. z obniżoną odpornością lub osoby starsze) nie powinny w nim przebywać, oraz osoby, które zostały przez lekarza skierowane do domowej izolacji (kwarantanny), lecz z różnych przyczyn nie mogą poddać się jej w miejscu zamieszkania.
Każdy pacjent skierowany do izolacji w izolatorium musi mieć zapewnione:
Przebywający w izolatorium, ma prawo do:
