J.A. Baczewski

J.A. Baczewski
Altvater Gessler – J.A. Baczewski GmbH
	; Fabryka J.A. Baczewski (przed 1939)
Państwo	Austro-Węgry
Adres	Strobelgasse 2/6; A-1010 Wiedeń
brak współrzędnych
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Strona internetowa

J.A. Baczewski – polska marka wódek.

Historia

W 1782 założono pierwszą wytwórnię wódek Baczewskich w Zniesieniu koło Lwowa. W 1834 właściciele otrzymali tytuł Galicyjskiej Krajowej Wytwórni Rosolisów i Likierów. W 1876 przyznano tytuł Cesarsko-Królewskiego Dostawcy Dworu i udzielono prawa do używania wizerunku dwugłowego orła. Trunki z fabryki nagradzano na międzynarodowych targach oraz wystawach. Od 1885 firmą kierował prawnuk założyciela, Józef Adam Baczewski, od inicjałów imion którego zaczerpnięto nazwę przedsiębiorstwa.

Po zakończeniu I wojny światowej i nastaniu niepodległej II Rzeczypospolitej przedsiębiorstwo współprowadzili i rozwijali wnukowie Józefa: Stefan Baczewski (ur. 1892, syn Leopolda 1859–1924) oraz Adam Baczewski (ur. 1895, syn Henryka 1864–1930). W 1925 na wystawie spirytusowej w Londynie przedsiębiorstwo zdobyło większość nagród. Na potrzeby Targów Wschodnich we Lwowie w 1926 wybudowano wieżę reklamową, która potem została wykorzystana jako maszt antenowy Polskiego Radia Lwów. W latach 30. utworzono filie przedsiębiorstwa w europejskich miastach.

Po wybuchu II wojny światowej w pierwszych dniach września zabudowania fabryki zostały zbombardowane przez Luftwaffe. Na obszarze zakładu trwał pożar. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 własność firmy została splądrowana przez Sowietów. Adam i Stefan Baczewscy zostali aresztowani, a w 1940 zamordowani przez NKWD w ramach zbrodni katyńskiej, a ich tożsamość ujawniono na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej, opublikowanej w 1994.

W 1956 spadkobiercy właściciela odzyskali prawo do znaku towarowego, po czym przy współudziale z krewnym Eduardem Gesslerem podjęli wytwarzanie trunków w oddziale fabryki w Wiedniu. W 2011 działalność reaktywowano w Polsce.

Przypisy

↑ Kontakt. baczewski-vodka.pl. [dostęp 2025-02-19].
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Historia. baczewski-vodka.pl. [dostęp 2025-02-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-02-19)].
↑ Witold Scheuring [Wspomnienia 1939-1942]. W: Witold Scheuring, Helena Prugar-Scheuring: Ze Lwowa na Wschód. Historia małżeńskiej tułaczki. T. VII. Wrocław: Polskie Towarzystwo Ludoznawcze, 2021, s. 86, seria: Biblioteka zesłańca. ISBN 978-83-64465-53-6.
↑ Ukraińska Lista Katyńska. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 1994. s. 3. [dostęp 2015-03-23].
•Paweł Libera, Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Noty biograficzne. W: Polski Cmentarz Wojenny Kijów-Bykownia. Księga cmentarna. T. I: A-B. Warszawa: Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 2015, s. 160, 161. ISBN 978-83-89474-32-2.

[1] Kontakt. baczewski-vodka.pl. [dostęp 2025-02-19].

[H-2] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Historia. baczewski-vodka.pl. [dostęp 2025-02-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-02-19)].

[3] Witold Scheuring [Wspomnienia 1939-1942]. W: Witold Scheuring, Helena Prugar-Scheuring: Ze Lwowa na Wschód. Historia małżeńskiej tułaczki. T. VII. Wrocław: Polskie Towarzystwo Ludoznawcze, 2021, s. 86, seria: Biblioteka zesłańca. ISBN 978-83-64465-53-6.

[4] Ukraińska Lista Katyńska. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 1994. s. 3. [dostęp 2015-03-23].
•Paweł Libera, Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Noty biograficzne. W: Polski Cmentarz Wojenny Kijów-Bykownia. Księga cmentarna. T. I: A-B. Warszawa: Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 2015, s. 160, 161. ISBN 978-83-89474-32-2.