| Imię i nazwisko |
Jakob Kunst |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Pochodzenie | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
Jaap Kunst, właśc. Jakob Kunst (ur. 12 sierpnia 1891 w Groningen, zm. 7 grudnia 1960 w Amsterdamie) – holenderski etnomuzykolog.
W dzieciństwie uczył się gry na skrzypcach. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie w Groningen (1917). W 1919 roku założył trio smyczkowe, z którym odbył tournée po Holenderskich Indiach Wschodnich. Osiadł na Jawie, gdzie został zatrudniony jako prawnik w placówce rządowej w Bandungu i prowadził badania nad muzyką jawajską. Dla muzeum w Batawii zgromadził zbiory instrumentów ludowych, nagrań fonograficznych, fotografii i książek. W 1934 roku wrócił do Holandii, gdzie w 1936 roku podjął pracę jako kurator w Koloniale Instituut w Amsterdamie. Wygłaszał odczyty o folklorze indonezyjskim w krajach europejskich i Stanach Zjednoczonych. W 1942 roku uzyskał habilitację. Od 1952 roku był wykładowcą Uniwersytetu Amsterdamskiego. W 1958 roku został wybrany członkiem Królewskiej Holenderskiej Akademii Sztuk i Nauk.
Był cenionym badaczem muzyki indonezyjskiej, zgromadził bogatą kolekcję gamelanów. Uważany jest za twórcę pojęcia etnomuzykologia, które zastąpiło wcześniejszy termin muzykologia porównawcza. Przedmiotem jego zainteresowań badawczych były instrumenty i przekazywana ustnie tradycja muzyczna wszystkich warstw społecznych u ludów prymitywnych i cywilizowanych, z wyłączeniem jednakże muzyki popularnej. Badał zjawisko akulturacji i wzajemne powiązania kultur muzycznych różnych ludów. Zajmował się również analizą skal instrumentów muzycznych, jest autorem klasyfikacji instrumentów chińskich i indyjskich.
(na podstawie materiałów źródłowych)