Od lewej: Wojciech Kuczkowski, Piotr Łosowski, Jacek Czajewski i Jerzy Domański (XVII Nagroda im. Leonarda Teligi w 1987) | |
| Data i miejsce urodzenia |
21 czerwca 1936 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
1 lutego 2017 |
| Miejsce spoczynku |
cmentarz Bródnowski (kw. 45 E-6-10) |
| Zawód, zajęcie |
nauczyciel akademicki, publicysta, kapitan jachtowy |
| Narodowość |
polska |
| Tytuł naukowy |
dr hab. inż. |
| Edukacja |
Szkoła podstawowa Mikołaja Reja, |
| Uczelnia | |
| Wydział |
Elektryczny |
Jacek Czajewski (ur. 21 czerwca 1936 w Warszawie, zm. 1 lutego 2017 tamże) – polski specjalista z dziedziny elektrotechniki i miernictwa elektrycznego, profesor nadzwyczajny Politechniki Warszawskiej, jachtowy kapitan żeglugi wielkiej i działacz żeglarski.

Był synem prawnika. W czasie okupacji niemieckiej podczas II wojny światowej mieszkał w sąsiedztwie warszawskiego getta, był również cywilnym uczestnikiem powstania warszawskiego. Jego przyrodni brat Zbigniew Czajewski był działaczem Armii Krajowej, został aresztowany i zamordowany przez Niemców.
Od 1949, Jacek Czajewski uprawiał żeglarstwo. Był jachtowym kapitanem żeglugi wielkiej. Brał między innymi udział w rejsie żaglowcem STS Pogoria wokół Afryki do Indii i Sri Lanki w latach 1983–1984, w ramach tzw. Szkoły pod Żaglami. Był instruktorem, autorem kilkunastu publikacji książkowych i podręczników dla żeglarzy, a także recenzentem literatury marynistycznej. Zasiadał w Jury Nagrody „Żagli” im. Leonida Teligi.
Był absolwentem Wydziału Elektrycznego Politechniki Warszawskiej. Po skończeniu studiów pozostał na uczelni jako pracownik naukowy. Specjalizował się w elektrotechnice, metrologii elektrycznej i pomiarach wielkości nieelektrycznych. Był profesorem nadzwyczajnym Politechniki Warszawskiej, dziekanem Wydziału Elektrycznego. Pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 45E-VI-10).