Jacek Partyka

Jacek Partyka
Data urodzenia

1973

Zawód, zajęcie

literaturoznawca, tłumacz

Jacek Partyka (ur. 1973) – polski literaturoznawca, tłumacz, badacz starodruków.

W 2003 na Uniwersytecie Jagiellońskim otrzymał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa na podstawie pracy Instrumentacja dźwiękowa w greckiej liryce indywidualnej epoki archaicznej.

Tłumacz literatury naukowej, popularnonaukowej i pięknej, z języków: włoskiego, angielskiego, łacińskiego, starogreckiego i rosyjskiego, wydawca polskich i łacińskich tekstów rękopiśmiennych, znawca starodruków (zwł. inkunabuły i druki polskie XVI w.). Adiunkt na Uniwersytecie Jagiellońskim, wicedyrektor Biblioteki Jagiellońskiej ds. zbiorów specjalnych (2013). Członek Rady Naukowej projektu Orientalia Polonica.

Przekłady z języka rosyjskiego

Przekłady z języka angielskiego

Przekłady z języka włoskiego

Edycje

Diariusze z XVI wieku w druku BJ Cim. 8421. Jan Musceniusz, Jan Krzysztoporski, Stanisław Krzysztoporski / wyd. Jacek Partyka, Marian Malicki. – Poznań, 2009

Duchowe dziedzictwo eremitów kamedułów Góry Koronnej

Wydawca i tłumacz pism bł. Pawła Giustinianiego (1476–1528), reformatora zakonu kamedułów, założyciela Kongregacji Eremitów Kamedułów Góry Koronnej; Giustiniani pisał po łacinie i w języku włoskim z początku XVI w. z silnymi naleciałościami dialektu weneckiego. Pisma bł. Pawła Giustinianiego w przekładzie i redakcji J. Partyki wydaje Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, w serii „Źródła Monastyczne”:

Księgozbiory kamedulskie: Bielany i Bieniszew

Bielany: Koordynator przejęcia w depozyt przez Bibliotekę Jagiellońską i naukowego opracowania księgozbioru kamedułów z krakowskich Bielan; kierownik zespołu prowadzącego badania w obrębie tej kolekcji. Księgozbiór kamedułów z krakowskich Bielan (Srebrna Góra) to ogromna i cenna kolekcja starodruków i druków nowych (14 tys. jednostek), które zespół J. Partyki poddał kompleksowej konserwacji i opracowaniu.

Bieniszew: Jako dyrektor Biblioteki Jagiellońskiej ds. zbiorów specjalnych przeprowadził akcję przewiezienia księgozbioru kamedułów z klasztoru w Bieniszewie koło Konina do Krakowa. Liczący około dwa tysiące starodruków zbiór został umieszczony w Bibliotece Jagiellońskiej jako depozyt.

Autor publikacji poświęconej księgozbiorowi kamedułów z Bielan: Historyczny księgozbiór kamedułów eremitów z krakowskich Bielan. Spojrzenie na kulturę materialno-duchową polskich kamedułów, Kraków 2017

Teatr

Na podstawie przekładu J. Partyki w Teatrze Zagłębia w Sosnowcu została wystawiona sztuka oparta na opowiadaniu fantastycznym Nikołaja Gogola Wij, w reżyserii i adaptacji Łukasza Kosa. Premiera miała miejsce 21 listopada 2014 roku; sztuka została wystawiona pod tytułem Wij. Ukraiński horror.

Przypisy

  1. ↑ wyszukiwanie „Partyka, Jacek (1973-)”. [w:] katalog NUKAT [on-line]. [dostęp 2015-08-09].
  2. 1 2 Dr Jacek Partyka, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2013-11-12].
  3. ↑ W Bibliotece Jagiellońskiej wystawa dzieł z księgozbioru kamedułów [online], Onet.pl, 28 lutego 2013 [dostęp 2013-11-17] [zarchiwizowane z adresu 2013-12-11].
  4. ↑ Orientalia Polonica. Polskie tradycje badań nad Orientem [online], Instytut Bliskiego i Dalekiego Wschodu UJ [dostęp 2013-11-16] [zarchiwizowane z adresu 2013-12-14].
  5. ↑ Śmierć urzędnika i inne opowiadania. WorldCat online. [dostęp 2013-11-17].
  6. ↑ Sebastian Kukla, „Szynel i inne opowiadania”. Mikołaj Gogol [online], Temoporada, 2 października 2013 [dostęp 2013-11-17] [zarchiwizowane z adresu 2014-08-15].
  7. ↑ Wyjść z mroku. poczytaj.pl. [dostęp 2013-11-15].
  8. ↑ Kult świętych. Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2013-11-15].
  9. ↑ Prowadzeni przez Ducha. merlin.pl. [dostęp 2013-11-15].
  10. ↑ Tajemnice męskiej duszy. Księgarnia pWN. [dostęp 2013-11-17].
  11. ↑ Ilustrowany świat Biblii. Lubimy Czytać. [dostęp 2020-09-09].
  12. ↑ Najnowsza historia Kościoła. WorldCat online. [dostęp 2013-11-17].
  13. ↑ Jesteśmy wyjątkowi [online], Księgarnia Odia.pl [dostęp 2013-11-17] [zarchiwizowane z adresu 2015-06-10].
  14. ↑ Skąd się biorą dzieci.. Biblioteka Analiz – rynek.ksiazki.pl. [dostęp 2013-11-17].
  15. ↑ Miriam. Przystanek Jezus. [dostęp 2013-11-17].
  16. ↑ Łzy z Nieba [online], Edycja Świętego Pawła [dostęp 2014-05-21].
  17. ↑ Marcello Stanzione, Archaniołowie. Wydawnictwo AA. [dostęp 2020-04-26].
  18. ↑ Droga Krzyżowa w Medziugorie z Vicką na górze Kriźevac – Vicka Ivanković, o. Livio Fanzaga: Modlitewnik: Księgarnia internetowa Religijna.pl [online], religijna.pl [dostęp 2020-08-05].
  19. ↑ Giuseppe Fallica, Niezniszczalni. Wydawnictwo AA. [dostęp 2021-03-08].
  20. ↑ Bibliografia staropolska. staropolska.pl. [dostęp 2013-11-12].
  21. ↑ Bł. Paweł Giustiniani – „Pisma. T. 3. Eremita w służbie kościoła. Memoriał do Leona X i inne dzieła.” [online], Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów [dostęp 2018-06-26].
  22. ↑ Paweł Giustiniani, Pisma. T. 4. Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów. [dostęp 2020-04-26].
  23. ↑ Paweł Giustiniani, Pisma. T. 5. Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów. [dostęp 2024-02-14].
  24. ↑ Paweł Giustiniani, Pisma. T. 6. Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów. [dostęp 2024-02-20].
  25. ↑ Paweł Giustiniani, Pisma. T. 7. Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów. [dostęp 2024-03-07].
  26. ↑ Paweł Giustiniani, Pisma. T. 8. Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów. [dostęp 2024-03-22].
  27. ↑ Księgozbiór kamedułów zagościł w „Jagiellonce”. Gazeta Krakowska online, 2013-02-20. [dostęp 2013-11-17].
  28. ↑ Inkunabuły dla każdego. gosc.pl. [dostęp 2013-11-17].
  29. 1 2 Księgozbiór Kamedułów w Bibliotece Jagiellońskiej. PAP. [dostęp 2013-11-12].
  30. ↑ Unikatowy księgozbiór kamedułów w Bibliotece Jagiellońskiej. tvn24.pl. [dostęp 2013-11-16].
  31. ↑ Disiectarum bibliothecarum membra. Pozostałości polskich księgozbiorów kamedulskich z klasztoru w Bieniszewie. Kasaty online. [dostęp 2015-06-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-22)].
  32. ↑ Jacek Partyka, „Historyczny księgozbiór kamedułów eremitów z krakowskich Bielan” [online], Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów [dostęp 2018-06-26].
  33. ↑ Wij. Ukraiński horror. Teatr Zagłębia. [dostęp 2014-11-28].