| Data i miejsce urodzenia |
7 kwietnia 1961 |
|---|---|
| Minister rybołówstwa | |
| Okres |
od 16 września 2019 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Okres |
od 6 lutego 2012 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Okres |
od 26 września 2008 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Okres |
od 17 lutego 2003 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Minister spraw wewnętrznych | |
| Okres |
od 5 grudnia 2005 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Minister spraw zagranicznych | |
| Okres |
od 19 stycznia 2011 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca |
urząd zniesiony do 2019 Jenis av Rana |
Jacob Vestergaard (ur. 7 kwietnia 1961 w Tvøroyri) – farerski polityk, od 2019 do 2022 roku minister rybołówstwa. Ministrem rybołówstwa był także w latach 2003–2004, 2008–2011 oraz 2012–2015. Od 2005 do 2007 roku pełnił obowiązki ministra spraw wewnętrznych.
Od 1985 do 1987 roku szkolił się na policjanta, następnie pracował w tym zawodzie.
W 1993 roku został wybrany burmistrzem gminy Sumba. Stanowisko to pełnił do 2003 roku, kiedy to premier Anfinn Kallsberg powołał go w skład rządu na stanowisko ministra rybołówstwa, na którym pozostał do 2004 roku. Od 2005 do 2007 roku był ministrem spraw wewnętrznych. W wyborach parlamentarnych w 2008 roku został wybrany deputowanym do Løgtingu z ramienia Farerskiej Partii Ludowej, uzyskał wówczas 869 głosów. W tym samym roku 26 września ponownie został powołany na stanowisko ministra rybołówstwa, którym pozostał do 2011 roku.
W wyborach parlamentarnych w 2011 roku uzyskał reelekcję na stanowisku deputowanego z wynikiem 1048 głosów. Od 19 stycznia 2011 do 14 listopada tego samego roku był ministrem spraw zagranicznych. W 2012 roku ponownie został ministrem rybołówstwa. We wrześniu 2015 roku na tym stanowisku zastąpił go Høgni Hoydal. 16 września 2019 został ponownie powołany na ministra rybołówstwa. 5 stycznia 2022 roku Farerska Partia Ludowa ogłosiła, że kolejną nominację na stanowisko ministra rybołówstwa uzyskał Árni Skaale. Dzień później premier powołał go w skład rządu, a tym samym zastąpił on Vestergaarda na tej funkcji.
Jest żonaty z Sólfríð Vestergaard, z którą ma czworo dzieci: Jana, Rói, Guðrið i Vára.