Jadwiga Chojnacka

Jadwiga Chojnacka
	; Jadwiga Chojnacka jako Dominikowa w „Chłopach” (1972)
Imię i nazwisko	Jadwiga Linde
Data i miejsce urodzenia	11 października 1900 ; Warszawa
Data i miejsce śmierci	23 grudnia 1992 ; Warszawa
Zawód	aktorka, reżyser, pedagog
	Odznaczenia
	;
	Multimedia w Wikimedia Commons

Jadwiga Chojnacka, właściwie Jadwiga Linde (ur. 11 października 1900 w Warszawie, zm. 23 grudnia 1992 tamże) – polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna, wieloletnia pedagog Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi, reżyser i dyrektor teatru. Budownicza Polski Ludowej.

Życiorys

Ukończyła Instytut Reduty. Była związana ze scenami Sosnowca (1923), Poznania (1927–1929), Warszawy (1923–1927 i 1929–1930) i Łodzi (1931–1933). Pracując jako asystentka z Leonem Schillerem, Juliuszem Osterwą i Aleksandrem Węgierką uzyskała uprawnienia reżyserskie. W latach 1939–1941 występowała w Polskim Teatrze Dramatycznym we Lwowie.

W latach 1943–1948 była członkiem PPR. Po II wojnie światowej, w latach 1945–1946 pełniła funkcję pełnomocnika rządu ds. kultury na miasto Łódź. Od 1948 roku należała do PZPR, w latach 1952–1956 była członkiem Komitetu Miejskiego PZPR w Łodzi, a w latach 1963–1965 – członkiem Komitetu Miejskiego PZPR w Warszawie.

Występowała na scenach Teatru Domu Wojska Polskiego w Łodzi (1946–1949), Teatru Współczesnego w Warszawie (1949–1951), Teatru Powszechnego w Łodzi (1951–1957) oraz Teatru Klasycznego w Warszawie (1957–1969).

W latach 1951–1957 była dyrektorem i kierownikiem artystycznym Teatru Powszechnego w Łodzi. W latach 1947–1990 wykładała w łódzkiej PWSF.

Została pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera: AII-IX-16).

Filmografia

Ostatni etap (1947) – więźniarka na rewirze
Skarb (1948) – Honorata Malikowa, właścicielka mieszkania przy ul. Równej 64 w Warszawie
Pierwszy start (1953) – Aniela Spojdzina, ciotka Tomka
Piątka z ulicy Barskiej (1953) – ciotka Kazka Spokornego
Godziny nadziei (1955) – siostra Margiel
Zadzwońcie do mojej żony (1958) – Stępowska, matka Zbigniewa
Awantura o Basię (1959) – Walentowa, dozorczyni kamienicy Olszowskiego
Kamienne niebo (1959) – dozorczyni Safianowa
Zobaczymy się w niedzielę (1959) – Gawrakowa, matka Bronki
Dziś w nocy umrze miasto (1961) – ciocia Poldi
Wyrok (1961) – Aniela Kowalska, sąsiadka Celarskiej
Zaduszki (1962) – właścicielka hoteliku
Smarkula (1963) – gospodyni Wężyka, wuja Krysi
Agnieszka 46 (1964) – znachorka Pobłocka
Drewniany różaniec (1964) – siostra Zenona
Panienka z okienka (1964) – Mina, służąca Johannesa Szulca
Niewiarygodne przygody Marka Piegusa (serial telewizyjny) (1966) – ciotka Dora (odc. 1. Przygoda pierwsza, czyli niesamowite i niewiarygodne okoliczności, które sprawiły, że nie odrobiłem lekcji)
Upiór (1967) – brygadierowa Sugobrina
Czerwone i złote (1967) – Barbara Kaczmarkowa
Tylko umarły odpowie (1969) – Marianna Wiatryk, sąsiadka Dąbka
Podróż za jeden uśmiech (serial telewizyjny) (1971) – gospodyni podwożąca chłopaków do Kazimierza (odc. 2)
Kłopotliwy gość (1971) – kobieta odwiedzająca „to”
Chłopi (serial telewizyjny) (1972) – Marcjanna Pacześ, Dominikowa, matka Jagny
Dziewczyny do wzięcia (1972) – bileterka w teatrze
Kopernik (1972) – matka złodzieja Kacpra
Kopernik (1972) – matka złodzieja Kacpra (odc. 3)
Chłopi (1973) – Marcjanna Pacześ, Dominikowa, matka Jagny
Janosik (serial telewizyjny) (1973) – służąca, opiekująca się dziewczętami na zamku (odc. 5. Tańcowali zbójnicy)
Stawiam na Tolka Banana (serial telewizyjny) (1973) – gosposia Klara, aktorka w „filmie” (odc. 2. Karioka)
Nie ma róży bez ognia (1974) – przekupka z jajkami, pasażerka autobusu
Moja wojna, moja miłość (1975) – gosposia w domu Marka
Dzieje grzechu (1975) – służąca Leośka
Kazimierz Wielki (1975) – służąca Cudki
Pan Samochodzik i praskie tajemnice (1988) – gosposia doktora

Odznaczenia i nagrody

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1955)
Order Budowniczych Polski Ludowej (1984)
Order Sztandaru Pracy I klasy (1960)
Order Sztandaru Pracy II klasy (1949)
Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)
Medal Komisji Edukacji Narodowej (1983)
Medal im. Ludwika Waryńskiego (1986)
Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego(1967)
Zasłużony dla Kultury Narodowej (1986)
Nagroda Państwowa za role teatralne (1947)
Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego (1964)
Nagroda Ministra Kultury i Sztuki (1976);
„Specjalne Złote Grono” na XII Lubuskim Lecie Filmowym w Łagowie w 25. rocznicę realizacji w Łagowie filmu Godziny nadziei w reż. Jana Rybkowskiego (1980)

Przypisy

↑ Podawane są także daty 11 października 1905 oraz 11 listopada 1905. Patrz uwagę do daty urodzin: Jadwiga Chojnacka, Filmpolski.pl.
1 2 Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 119. ISBN 83-223-2073-6.
↑ Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
↑ M.P. z 1950 r. Nr 6, poz. 58 (ISAP).
↑ M.P. z 1955 r. Nr 103, poz. 1410 (ISAP).
↑ W uznaniu zasług, "Życie Partii", nr 6, 25 marca 1987, s. 20.
↑ Wręczenie Odznak Tysiąclecia, "Życie Warszawy", nr 55, 5 marca 1967, s. 11.

Linki zewnętrzne

Jadwiga Chojnacka w bazie IMDb (ang.)
Jadwiga Chojnacka w bazie Filmweb
Jadwiga Chojnacka w bazie filmpolski.pl
Jadwiga Chojnacka-Dębicka, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Osoby) [dostęp 2021-04-09] .
Jadwiga Chojnacka na zdjęciach w bazie Filmoteki Narodowej „Fototeka”

[1] Podawane są także daty 11 października 1905 oraz 11 listopada 1905. Patrz uwagę do daty urodzin: Jadwiga Chojnacka, Filmpolski.pl.

[O-2] 1 2 Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 119. ISBN 83-223-2073-6.

[3] Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze

[4] M.P. z 1950 r. Nr 6, poz. 58 (ISAP).

[5] M.P. z 1955 r. Nr 103, poz. 1410 (ISAP).

[6] W uznaniu zasług, "Życie Partii", nr 6, 25 marca 1987, s. 20.

[7] Wręczenie Odznak Tysiąclecia, "Życie Warszawy", nr 55, 5 marca 1967, s. 11.