Jakub Sito

Jakub Sito
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

10 grudnia 1961
Warszawa

profesor nauk humanistycznych
Specjalność: Historia sztuki
Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Doktorat

19 kwietnia 2000 – nauki o sztuce
UW

Habilitacja

9 października 2014 – nauki o sztuce
Instytut Sztuki PAN

Profesura

31 grudnia 2025

Nauczyciel akademicki
Okres zatrudn.

od 1987

Odznaczenia
Złoty Medal „Zasłużony dla Nauki Polskiej Sapientia et Veritas”

Jakub Hieronim Sito (ur. 10 grudnia 1961 w Warszawie) – polski historyk sztuki, profesor nauk humanistycznych. Profesor, członek Rady Naukowej Instytutu Sztuki PAN w kadencji 2015–2018.

Życiorys

W latach 1981–1986 studiował na Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego, studia ukończył pracą magisterską Wystrój kaplicy grobowej biskupa Fredry przy katedrze w Przemyślu. Od 1987 pracował w Instytucie Sztuki PAN, do 2004 – w pracowni Katalogu Zabytków Sztuki w Polsce. W 2000 na Uniwersytecie Warszawskim obronił pracę doktorską Tomasz Hutter, rzeźbiarz 1. połowy XVIII w. w Małopolsce, napisaną pod kierunkiem prof. dra hab. Mariusza Karpowicza. W latach 2000–2012 wykładał dla studentów studiów zaocznych historii sztuki na Uniwersytecie Warszawskim (wykłady: Sztuka Śląska XVI–XVIII w., Rzeźba europejska XV–XVIII w. i Kultura artystyczna Warszawy XVII–XVIII w., ćwiczenia z zakresu inwentaryzacji zabytków), w 2007–2008 – także na studiach dziennych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie (Rzeźba europejska XV–XVIII w.). W latach 2004–2011 organizował i prowadził cykl Zebrań Naukowych Instytutu Sztuki PAN. W 2005 roku współorganizował w Instytucie Sztuki PAN sesję Architekt, budowniczy, mistrz murarski, a w 2014 konferencję W kręgu architektów i budowniczych Warszawy XV–XVIII w. W latach 2013–2016 kierował grantem Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki przyznanym przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego na publikację Słownika architektów i budowniczych Warszawy doby przedrozbiorowej. W 2014 uzyskał habilitację na podstawie książki Wielkie warsztaty rzeźbiarskie Warszawy doby saskiej. Modele kariery – formacja artystyczna – organizacja produkcji.

W 2025 roku otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych w dyscyplinie nauki o sztuce.

Badania zagraniczne prowadził w oparciu o kilka stypendiów badawczych: w Monachium w latach 1991–1992 (stypendium Deutscher Akademischer Austauschdienst); w Wiedniu w 2003 (stypendium Fundacji z Brzezia Lanckorońskich); w Rzymie w 2006 (stypendium Fundacji z Brzezia Lanckorońskich); w Londynie w 2004 i w 2007 (The Robert Anderson Research Charitable Trust). Jest laureatem nagrody Stowarzyszenia Historyków Sztuki im. ks. prof. Szczęsnego Dettloffa.

Interesuje się historią i teorią sztuki nowożytnej, kulturą artystyczną dawnej Warszawy (XVII–XVIII wieku), zagadnieniami nowożytnej sztuki i architektury polskiej (rezydencjonalnej i sakralnej) w kontekście europejskim, rzeźbą polską i europejską XVII–XVIII wieku, ikonografią religijną. Prowadzi działalność ekspercką w zakresie rzeźby polskiej i europejskiej XV–XVIII w. współpracując ze stołecznymi domami aukcyjnymi (Rempex, Desa Unicum), uczestniczy w komisjach konserwatorskich przy ważnych warszawskich obiektach zabytkowych (pałac w Wilanowie, kościół św. Krzyża).

Jego ojcem jest Jerzy S. Sito, bratem Paweł Sito.

Książki

Artykuły

Odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 M.P. z 2026 r. poz. 102 (ISAP)
  2. 1 2 Who is who w Polsce. Encyklopedia biograficzna z życiorysami znanych Polek i Polaków, Hübners blaues Who is Who, Zug 2007 (dodatek CD).
  3. ↑ Uroczystość wręczenia nominacji profesorskich [online], www.prezydent.pl, 7 stycznia 2026 [dostęp 2026-01-08].
  4. ↑ Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk - Dyrekcja [online], www.ispan.pl [dostęp 2020-05-19].
  5. ↑ Pałac Saski: Prawda jest najważniejsza [online], ekutno.pl [dostęp 2023-12-06] (pol.).

Linki zewnętrzne