Jan Adolf Hertz

Jan Adolf Hertz
Ilustracja
Jan Adolf Hertz na Balu Związku Autorów Dramatycznych w Hotelu Europejskim w Warszawie, 1929
Data i miejsce urodzenia

9 lutego 1878
Piotrków Trybunalski

Data i miejsce śmierci

1943
Śródborów

Narodowość

polska

Dziedzina sztuki

dramaturg, publicysta, poeta, krytyk teatralny i tłumacz

Ważne dzieła
  • Młody las
  • Książę Józef Poniatowski
Grób Jana Adolfa Hertza na warszawskim cmentarzu Powązkowskim

Jan Adolf Hertz (ur. 9 lutego 1878 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 1943 w Śródborowie) – polski publicysta, dramaturg, poeta, krytyk teatralny i tłumacz.

Absolwent gimnazjum w Piotrkowie Trybunalskim.

Jako dziennikarz publikował m.in. w „Przeglądzie Tygodniowym”, „Niwie” i „Rozwoju”. Pierwszy tomik wierszy, zatytułowany Z teki wrażeń wydał w 1901 roku. Pierwszy sukces teatralny odniósł komedią U źródła cnót z 1910 roku. Do jego najpopularniejszych dzieł dramaturgicznych należą Książę Józef Poniatowski (1917) i Podróż poślubna pana dyrektora (1931).

Z utworów największy sukces odniósł Młody las (1916), sztuka oparta na prawdziwych wydarzeniach ze strajku szkolnego 1905 roku, który odbył się w gimnazjum piotrkowskim. Entuzjastycznie przyjęta przez krytyków, została zekranizowana przez Józefa Lejtesa w 1934.

Zmarł śmiercią samobójczą, gdy podczas II wojny światowej został aresztowany przez niemieckie gestapo.

Jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 205–IV–1).

Twórczość (wybór)