| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
7 sierpnia 1938 |
| Data śmierci |
27 maja 2024 |
| Profesor nauk humanistycznych | |
| Specjalność: historia krajów pozaeuropejskich, historia kultury | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1966 |
| Habilitacja |
1974 |
| Profesura |
1983 |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uniwersytet | |
| Ambasador RP w Hiszpanii | |
| Okres spraw. |
1990–1994 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |

Jan Oskar Kieniewicz (ur. 7 sierpnia 1938 w Warszawie, zm. 27 maja 2024) – polski historyk, nauczyciel akademicki i dyplomata, profesor nauk humanistycznych, ambasador RP w Hiszpanii (1990–1994).
W 1960 ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Na tej samej uczelni doktoryzował się w 1966, a w 1974 uzyskał stopień doktora habilitowanego. W 1983 otrzymał tytuł profesora w zakresie nauk humanistycznych.
Od 1960 był pracownikiem UW, na którym w 1999 doszedł do stanowiska profesora zwyczajnego. Był związany z Wydziałem Historycznym tej uczelni. Pełnił funkcję kierownika Katedry Iberystyki (1975–1981) i wicedyrektora Instytutu Historycznego UW (1981–1988). Od 1990 do 1994 sprawował urząd ambasadora RP w Hiszpanii. W latach 1996–2008 był wicedyrektorem Instytutu Badań Interdyscyplinarnych Artes Liberales. Po przejściu na emeryturę pozostał wykładowcą na Wydziale „Artes Liberales” Uniwersytetu Warszawskiego.
W pracy naukowej zajmował się dziejami Indii i ekspansji poprzedzającej kolonizację, historią Hiszpanii czasów nowożytnych i najnowszych, historią Polski i Europy. Był członkiem Collegium Invisibile oraz jury Nagrody Klio.
Był członkiem m.in. NSZZ „Solidarność” (1980–1990), Sociedad de Estudios Internacionales, Polskiego Stowarzyszenia Hispanistów, Polskiego Towarzystwa Historycznego.
Był synem profesora Stefana Kieniewicza, a także bratem kartografa i księdza Antoniego Kieniewicza. Mieszkał na Zaciszu w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 13A/5/5).