Jan Trzaska

Jan Trzaska

Gutek

por. Jan Trzaska ps. "Gutek" (pierwszy z prawej), lato 1944
kapitan
Data i miejsce urodzenia	17 lipca 1918 Łobzów
Przebieg służby
Lata służby	1939–1948
Formacja	Wojsko Polskie Związek Walki Zbrojnej Gwardia Ludowa Armia Ludowa
Jednostki	9 Pułk Ułanów Małopolskich Wileńska Brygada Kawalerii 1 Brygada AL Ziemi Krakowskiej Wydział I WUBP w Krakowie Wydział do Walki z Bandytyzmem WUBP we Wrocławiu PUBP w Świdnicy PUBP w Legnicy.
Stanowiska	Dowódcą oddziału Armii Ludowej Brygadier aresztu Zastępca kierownika Wydziału V WUBP w Krakowie Kierownik Wydziału do Walki z Bandytyzmem WUBP we Wrocławiu p.o. szefa PUBP w Świdnicy Szef PUBP w Legnicy
Główne wojny i bitwy	II wojna światowa Kampania wrześniowa Potyczka pod Baranowem
Praca poza służbą wojskową	funkcjonariusz aparatu bezpieczeństwa PRL
Odznaczenia

Jan Trzaska ps. Gutek (ur. 17 lipca 1918 w Łobzowie, zm.?) – uczestnik kampanii wrześniowej, członek Związku Walki Zbrojnej, żołnierz Gwardii Ludowej, dowódca oddziału Armii Ludowej, funkcjonariusz aparatu bezpieczeństwa PRL, autor publikacji: Partyzanckie ścieżki.

Życiorys

Urodził się w rodzinie chłopskiej mieszkającej w Łobzowie. Jego rodzicami byli Grzegorz i Katarzyna Trzaskowie. Służbę wojskową jako ochotnik odbył w 9 Pułku Ułanów Małopolskich. Brał udział w kampanii wrześniowej w 1939, walcząc początkowo razem ze swoim pułkiem a później razem z Wileńską Brygadą Kawalerii. Po ucieczce z niewoli niemieckiej wrócił do domu i wstąpił do ZWZ. Następnie wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej i przyjął pseudonim „Gutek”. Początkowo walczył w oddziale Gwardii Ludowej, następnie został dowódcą oddziału Armii Ludowej.

Po stwierdzeniu że jeden z członków jego oddziału zajmuje się bandytyzmem osobiście wykonał na nim wyrok śmierci. Po utworzeniu 1 Brygady AL Ziemi Krakowskiej w stopniu porucznika został dowódcą 5 kompanii, biorąc udział w walkach z Niemcami na terenie tzw. Republiki Pińczowskiej. Po bitwie pod Baranowem nie przeszedł razem z brygadą przez linię frontu na przyczółek sandomierski, lecz pozostał na terenie „Republiki Pińczowskiej”. W czasie walk w obronie tejże Republiki Pińczowskiej został ranny. Po zakończeniu wojny rozpoczął pracę na stanowisku brygadiera aresztu Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Krakowie. Następnie pełnił między innymi funkcję zastępcy kierownika Wydziału V WUBP w Krakowie, kierownika Wydziału do Walki z Bandytyzmem WUBP we Wrocławiu, p.o. szefa PUBP w Świdnicy i szefa PUBP w Legnicy.

Uchwałą Prezydium Krajowej Rady Narodowej z dnia 18 września 1946 został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi. Po wojnie napisał też książkę: Partyzanckie ścieżki, wydaną w 1974, przez Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej.

Przypisy

Bibliografia

• Władysław Ważniewski: Walki partyzanckie nad Nidą 1939-1945. Warszawa: MON, 1975.
• Jan Trzaska: Partyzanckie ścieżki. Warszawa: MON, 1974.
• Bohdan Piętka: Kłamstwa o historii. Warszawa: Fundacja Oratio Recta, 2020.