| Data i miejsce urodzenia |
23 lutego 1933 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
31 października 2025 |
| Zawód, zajęcie |
publicysta, pisarz |
| Alma Mater | |
| Odznaczenia | |
| Strona internetowa | |
Jan Henryk Turnau (ur. 23 lutego 1933 we Wlonicach, zm. 31 października 2025 w Warszawie) – polski publicysta i pisarz katolicki, inicjator działań na rzecz ekumenizmu.
W 1955 ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Wrocławskim. W latach 1955–1956 był redaktorem we „Wrocławskim Tygodniku Katolików”, następnie do 1957 pracował w Wydawnictwie Uniwersytetu Wrocławskiego. W latach 1957–1958 zatrudniony był w Wojewódzkiej Komisji Planowania Gospodarczego. Później przez rok pracował jako nauczyciel w szkole podstawowej. Od 1959 do 1990 był redaktorem działu religijnego w miesięczniku „Więź”.
W okresie wydarzeń sierpniowych w 1980 był sygnatariuszem skierowanego do władz komunistycznych apelu 64 naukowców, literatów i publicystów o podjęcie dialogu ze strajkującymi robotnikami. W 1990 dołączył do redakcji „Gazety Wyborczej” jako autor tekstów poświęconych życiu religijnemu.
Był autorem tekstów w „Gościu Niedzielnym” oraz w „Tygodniku Powszechnym”, a także w „Myśli Protestanckiej”. Członek Klubu Inteligencji Katolickiej w Warszawie, jeden z tłumaczy Ekumenicznego Przekładu Przyjaciół.
Był wnukiem Jerzego Turnaua.
W 2006 prezydent Lech Kaczyński odznaczył go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2012 prezydent Bronisław Komorowski nadał mu Krzyż Komandorski tegoż orderu. W 2017 został wyróżniony honorowym Medalem „Powstanie w Getcie Warszawskim” nadawanym przez Stowarzyszenie Żydów Kombatantów i Poszkodowanych w II Wojnie Światowej. W 2021 otrzymał Nagrodę „Ślad Diamentowy” im. bp. Jana Chrapka za całokształt swojej pracy twórczej.
Został pochowany 7 listopada 2025 na cmentarzu w Gołąbkach.