Portret Januarego Suchodolskiego z 1870r. | |
| Data i miejsce urodzenia |
19 września 1797 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
20 marca 1875 |
| Narodowość |
polska |
| Dziedzina sztuki |
malarstwo |
| Ważne dzieła | |






January Suchodolski (ur. 8 września?/19 września 1797 w Grodnie, zm. 20 marca 1875 w Bojmiu) – polski malarz batalista okresu romantyzmu oraz oficer wojsk polskich.
Był bratem znanego poety Rajnolda. W 1810 wstąpił do Korpusu Kadetów Szkoły Elementarnej Artylerii i Inżynierów Wojsk Księstwa Warszawskiego mieszczącej się w Arsenale warszawskim. W szkole pobierał pierwsze lekcje rysunków ręcznych i topograficznych, amatorsko natomiast zainteresował się malarstwem. W 1823 został adiutantem polowym dowódcy pułku Grenadierów Gwardii Królewskiej gen. Wincentego Krasińskiego. Awansował na kapitana. W 1830 roku Suchodolski wziął udział w powstaniu listopadowym. Walczył on między innymi pod Wawrem, Grochowem i Iganiami. W wolnym czasie zajmował się szkicowaniem scen z udziałem żołnierzy oraz portretów swoich kolegów.
Po upadku powstania zdecydował się nie wyjeżdżać z kraju i przyjąć rządowe stypendium artystyczne. W latach 1832–1833 studiował malarstwo w Akademii Francuskiej w Rzymie, w pracowni Horacego Verneta. Malował tam sceny rodzajowe, m.in. o tematyce arabskiej. W 1837 wrócił do Warszawy. Przez pewien czas bywał w Krakowie, w Paryżu, kupił też w 1848 majątek w Bojmiu na Mazowszu. W 1860 był jednym z założycieli Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych (1860) w Warszawie oraz Muzeum Sztuk Pięknych (1864).
Zdobył popularność jako autor romantycznych obrazów o charakterze patriotycznym i batalistycznej tematyce. Malował głównie sceny historyczno-batalistyczne z okresu wojen napoleońskich i powstania listopadowego. Uprawiał malarstwo amatorsko, jako formę deklaracji obywatelskiej. Znany jako malarz koni, malował kuligi, pokazy konne, portery końskie. Dzięki niemu konie pojawiają się po raz pierwszy jako samodzielny temat – kontynuowany później m.in. przez Juliusza Kossaka.
Pod koniec życia Suchodolski jest wciąż aktywnym malarzem, choć nigdy nie zapomina o swoich wojskowych korzeniach, którym to zawdzięcza wytrwałość w pracy artystycznej.
(...) mimo 72 lat niedługo ukończonych i mimo żelaznej, upartej, 40-to letniej blisko artystycznej pracy; winienem to hartowi 18-letniej służby wojskowej.
Jego syn został uwięziony po powstaniu styczniowym, a Bojmie zostało zrujnowane.
Suchodolski zmarł w 1875 roku w Bojmiu.
Jego grobowiec, znajdujący się na cmentarzu w Oleksinie, został wpisany do Ewidencji grobów weteranów o Wolność i Niepodległość Polski prowadzonej przez Instytut Pamięci Narodowej