| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód | |
| Lata aktywności |
1932-1982 |
| Odznaczenia | |
 | |
Janusz Obidowicz (ur. 10 maja 1912 w Krakowie, zm. 5 października 1982) we Wrocławiu) – polski aktor i reżyser teatralny.
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód | |
| Lata aktywności |
1932-1982 |
| Odznaczenia | |
| |
Janusz Obidowicz (ur. 10 maja 1912 w Krakowie, zm. 5 października 1982) we Wrocławiu) – polski aktor i reżyser teatralny.
Aktorstwa uczył się w Krakowie - najpierw w Miejskiej Szkole Dramatycznej, a następnie u Bronisława Dąbrowskiego. W sezonie 1932/1933 otrzymał angaż w Teatrze Polskim w Poznaniu. W kolejnych latach był członkiem zespołów: Reduty (1933-1936, 1937-1938), Teatru Miejskiego w Częstochowie (1936-1937) oraz Teatru Miejskiego w Sosnowcu (1938-1939).
Podczas II wojny światowej przebywał w Krakowie, gdzie pracował fizycznie. W 1944 roku występował w jawnym Teatrze Powszechnym. Po zakończeniu walk był aktorem i sekretarzem Teatru Miejskiego w Katowicach (1945); wówczas też zdał eksternistyczny egzamin aktorski. Następnie występował w Teatrze Powszechnym im. Żołnierza Polskiego w Krakowie oraz Teatrze Ziemi Opolskiej w Opolu (1945-1946), w Teatrze Ziemi Pomorskiej w Toruniu (1946-1947) oraz w Teatrze Miejskim w Lublinie (1947-1948). W latach 1948-1952 grał i reżyserował w Toruniu i Bydgoszczy, a następnie przeniósł się do Wrocławia, gdzie pracował w Teatrach Dramatycznych (1952-1954) oraz Teatrze Młodego Widza (1954-1956). W latach 1956-1957 był członkiem zespołu Teatrów Dolnośląskich w Jelenie Górze oraz Wałbrzychu, a następnie pracował w Grudziądzu (Teatr Popularny, 1957-1958), Szczecinie (Teatry Dramatyczne, 1959-1960), Gorzowie Wielkopolskim (Teatr im. Juliusza Osterwy, 1961 oraz 1965-1970) oraz ponownie we Wrocławiu (Teatr Rozmaitości, 1961-1965), Jeleniej Górze (tutejsza scena Teatrów Dolnośląskich, 1964) oraz Wałbrzychu (Teatry Dramatyczne, 1970-1974). W 1974 roku powrócił do Wrocławia, gdzie do końca życia grał i reżyserował w tamtejszym Teatrze Współczesnym.
Występował w filmowych etiudach szkolnych (1980) oraz w fabularyzowanym dokumencie pt. "Gdy nad Anną gorzało niebo" (1981, reż. Romuald Dobrzyński). Wziął także udział w dwóch audycjach Teatru Polskiego Radia (1955-1956).
W uznaniu zasług został uhonorowany Złotym Krzyżem Zasługi, a w 1972 roku otrzymał odznakę "Zasłużony dla Dolnego Śląska".
Został pochowany na wrocławskim Cmentarzu Osobowickim (kw. 107/439/18, na nagrobku imię "Jan").