Jason Gould

Jason Gould
Ilustracja
Jason Gould z rodzicami
Imię i nazwisko

Jason Emanuel Gould

Data i miejsce urodzenia

29 grudnia 1966
Nowy Jork

Zawód

aktor, reżyser, scenarzysta, producent filmowy

Lata aktywności

od 1972

Multimedia w Wikimedia Commons

Jason Emanuel Gould (ur. 29 grudnia 1966 w Nowym Jorku) – amerykański aktor filmowy, teatralny i telewizyjny, także reżyser, scenarzysta i producent filmowy.

Życiorys

Urodził się w Nowym Jorku jako syn piosenkarki/aktorki Barbry Streisand i aktora Elliotta Goulda. Blisko pięć lat po jego narodzinach jego rodzice rozwiedli się – 9 lipca 1971. Lata dojrzewania spędził w Los Angeles w Kalifornii.

Po raz pierwszy pojawił się przed kamerą w komediodramacie Jak się zabawić? (Up the Sandbox, 1972) u boku swojej matki i Davida Selby. Następnie wystąpił w melodramatach: Nic nie mów (Say Anything..., 1989) Camerona Crowe i Książę przypływów (The Prince of Tides, 1991) w reżyserii i z udziałem swojej matki. Zagrał geniusza komputerowego Alfiego Slade’a w filmie akcji Tajna przesyłka (Subterfuge, 1996).

W 1997 zadebiutował jako aktor teatralny w roli Davida Golda, realizatora opery, w dramacie Zmierzch złota (The Twilight of the Golds) w Arts Theatre na West Endzie w Londynie.

Nagrał album studyjny pt. Jason Gould (2012) i singiel „Morning Prayer/Groove” (2013). W uwspółcześnionej filmowej adaptacji powieści Charlesa Dickensa Scrooge i Marley (Scrooge & Marley, 2012) zaśpiewał utwór „Amazing”. We wrześniu 2014 w duecie ze swoją matką nagrał piosenkę „How Deep Is the Ocean” promującą jej album pt. Partners. W 2025 wydał płytę Where We Fall.

Życie prywatne

W 1988 w wieku 21 lat Gould ujawnił przed rodzicami, że jest gejem. W 1991 tabloidy ujawniły jego orientację homoseksualną. W wywiadzie dla „The Advocate” opublikowanym 17 sierpnia 1999 Barbra Streisand powiedziała: Nigdy nie życzyłabym sobie, aby mój syn był kimś innym, niż jest. Jest bystry, miły, wrażliwy, troskliwy i bardzo sumienny oraz dobry. Jest niezwykle utalentowanym aktorem i filmowcem. Czego więcej rodzic mógłby chcieć od swojego dziecka? Ja miałam prawdziwe szczęście. Większość rodziców uważa, że ich dziecko jest wyjątkowe i ja nie jestem wyjątkiem. Mam wspaniałego syna. Moim jedynym życzeniem dla mojego syna, Jasona, jest to, aby nadal doświadczał bogatego życia pełnego miłości, szczęścia, radości i spełnienia, zarówno twórczego, jak i osobistego.

Filmografia

obsada aktorska

  • 1972: Jak się zabawić? (Up the Sandbox) – chłopiec (niewymieniony w czołówce)
  • 1988: The Bronx Zoo (serial TV) – Henry
  • 1989: Nic nie mów (Say Anything...) – Mike Cameron
  • 1989: Kawał kina (The Big Picture) – Carl Manknik
  • 1989: Wysłuchaj mnie (Listen to Me) – Hinkelstein
  • 1991: Książę przypływów (The Prince of Tides) – Bernard Woodruff
  • 1996: Tajna przesyłka (Subterfuge) – Alfie Slade

reżyser/scenarzysta/producent

  • 1997: Inside Out
  • 2000: Życie chłopców 3 (Boys Life 3)

Przypisy

  1. ↑ Jason Gould Biography. Rotten Tomatoes. [dostęp 2016-01-02]. (ang.).
  2. ↑ Barbra Streisand: Mam na imię Barbra. Katarzyna Bażyńska-Chojnacka, Piotr Chojnacki (tłum.). Wydawnictwo Marginesy, 2026, s. 670–671. ISBN 978-83-68549-80-5.
  3. ↑ Paul Taylor, Culture: THEATRE Twilight of the Golds Arts Theatre, London, „The Independent”, 23 czerwca 1997 [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  4. ↑ Jason Gould Discography. AllMusic. [dostęp 2016-01-02]. (ang.).
  5. ↑ Morning Prayer/Groove – Single. iTunes. [dostęp 2016-01-02]. (ang.).
  6. ↑ Jason Gould, Barbra Streisand’s Son, Sings 'Amazing,' Theme Song For Gay 'Scrooge And Marley' Film, „The Huffington Post” [dostęp 2016-01-02] (ang.).
  7. ↑ Barbra Streisand Duets With Jason Gould. Out.com. [dostęp 2020-01-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-02)]. (ang.).
  8. ↑ Alex V.: Jason Gould Embraces Every Side of Himself in ‘Where We Fall’. Q+ Magazine, 14 listopada 2025. [dostęp 2026-02-28]. (ang.).
  9. ↑ Babs Got Straight Talk On Son Being Gay, „Daily News (Nowy Jork)” [dostęp 2016-01-02] [zarchiwizowane z adresu 2016-01-06] (ang.).
  10. ↑ Gayinfo's the A-Z. Gayinfo. [dostęp 2016-01-02]. (ang.).
  11. ↑ Parents and Siblings. Yawning Bread. [dostęp 2020-01-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-10-24)]. (ang.).
  12. ↑ „The Advocate”: Parents and Siblings. Yawning Bread, 1999. [dostęp 2016-01-02]. (ang.).

Bibliografia