Jazz chicagowski

Jazz chicagowski
Pochodzenie

dixieland, jazz nowoorleański

Czas i miejsce powstania

początek lat 20., Chicago, USA

Instrumenty

kornet, trąbka, klarnet, saksofon, puzon, instrumenty dęte, banjo, gitara, fortepian, perkusja, skrzypce, kontrabas

Największa popularność

lata 20. XX wieku

Podgatunki
swing

Jazz chicagowski (Chicago Jazz) – styl jazzowy z lat 20. XX wieku, będący kontynuacją jazzu nowoorleańskiego, a poprzedzający erę swingu.

Charakterystycznym dla tego stylu było odgrywanie znaczącej roli improwizacji solowej, czasem ważniejszej wręcz od gry zespołowej.

Za głównych przedstawicieli jazzu chicagowskiego uznaje się m.in. następujących muzyków: Bix Beiderbecke, Joe King Oliver, Louis Armstrong i Johnny Dodds.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Rozwój Jazzu w Chicago I Nowym Jorku w Latach 20. XX Wieku. mchorazewicz.pl. [dostęp 2020-10-23]. (pol.).
  2. 1 2 3 4 5 6 Rozwój jazzu w Chicago i Nowym Jorku w latach 20. XX wieku [online], Mateusz Chorążewicz, 5 września 2015 [dostęp 2020-10-23] (pol.).
  3. ↑ Wacław Panek, Mały słownik muzyki rozrywkowej, Warszawa: Związek Polskich Autorów i Kompozytorów ZAKR, 1986, s. 20, ISBN 83-00-00997-3, OCLC 749239088.