| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
12 listopada 1829 |
| Narodowość |
francuska |
| Dziedzina sztuki | |
| Epoka | |
Jean-Baptiste Regnault (ur. 9 października 1754 w Paryżu, zm. 12 listopada 1829 tamże) – francuski malarz neoklasycystyczny.
Odkrywcą jego talentu był Jean Bardin francuski malarz historyczny, który w 1768 zabrał go do Rzymu. Po powrocie do Francji kontynuował naukę w Paryżu, jego nauczycielami byli wówczas Nicolas-Bernard Lépicié i Joseph-Marie Vien. W 1776 zdobył nagrodę i stypendium Grand Prix de Rome za obraz Aleksander i Diogenes. Kolejny raz wyjechał do Włoch, przebywał w rzymskiej Villa Médicis w towarzystwie Jacques’a-Louisa Davida i Pierre Peyrona.
Regnault był członkiem Académie des Beaux-Arts i cenionym pedagogiem, wśród jego licznych uczniów byli m.in. Merry-Joseph Blondel, Félix Boisselier, Théodore Caruelle d’Aligny, Rosalie Caron, Alexandre i Auguste Couder, Godefroy Engelmann, Pierre-Narcisse Guérin, Thomas Henry, Louis Hersent, Charles Paul Landon, Hippolyte Lecomte, Robert Lefèvre, Henriette Lorimier, Édouard Pingret, Jacques Réattu i Jean-Hilaire Belloc. W 1795 został członkiem Institut de France.
Oprócz wielu małych obrazów o tematyce alegorycznej, Regnault malował także wielkie kompozycje historyczne i mitologiczne. Jego najbardziej znaną pracą jest alegoria inspirowana antykiem i rewolucją francuską La Liberté ou la Mort, w literaturze angielskojęzycznej znana jako The Genius of France between Liberty and Death. Najważniejsze z licznych dzieł Regnaulta znajdują się w Luwrze, w Paryżu i w Wersalu.
