| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| profesor nauk humanistycznych | |
| Specjalność: dziennikarstwo, komunikacja społeczna, polityka społeczna, socjologia gospodarki, socjologia polityki | |
| Alma Mater | |
| Habilitacja |
6 maja 1987 |
| Profesura |
18 czerwca 1998 |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia |
Uniwersytet Rzeszowski |
| Odznaczenia | |
Jerzy Stefan Chłopecki (ur. 28 grudnia 1936 w Lidzie, zm. 21 stycznia 2014 w Lublinie) – polski socjolog i politolog, intelektualista, profesor w Wyższej Szkole Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie, wieloletni prorektor ds. nauki na tej uczelni. Specjalista z zakresu socjologii ogólnej, socjologii mediów i socjologii polityki.
Ukończył studia magisterskie z filologii słowiańskiej na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie następnie na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych uzyskał doktorat i habilitował się. Początkowo był związany zawodowo z macierzystą uczelnią, a w 1984 został pracownikiem Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Rzeszowie, przekształconej w 2001 w Uniwersytet Rzeszowski, gdzie sprawował funkcję kierownika Zakładu Polityki Społecznej w Instytucie Socjologii. Został również wykładowcą założonej w 1996 Wyższej Szkoły Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie, gdzie kierował Katedrą Nauk Społecznych i Katedrą Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej.
Jego pasją było dziennikarstwo. Pełnił funkcję redaktora naczelnego ogólnopolskich mediów, między innymi w latach 1980–1981 warszawskiego tygodnika „Ekran”. W połowie lat 90. XX w. był dyrektorem programowym Polskiego Radia Rzeszów.
Był autorem kilkunastu książek (m.in. Rewolucja i postęp, Czas, świadomość, historia. Uwarunkowania potocznej świadomości czasu, Przestrzeń polityczna Polski. Konflikt i zmiana, Ciągłość, zmiana i powrót. Szkice z socjologii wychowania) oraz kilkudziesięciu artykułów naukowych, rozdziałów w monografiach oraz tekstów publicystycznych. Recenzował prace doktorskie i habilitacyjne, był promotorem rozprawy doktorskiej Anny Siewierskiej.
Został nagrodzony m.in. Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Nagrodą Ministra Edukacji Narodowej, odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej. Był znany z zamiłowania do muzyki i zwierząt (szczególnie koni i psów).
Żonaty z Jadwigą, z którą miał syna Aleksandra, prawnika. Do jego bliskich przyjaciół należał Wergiliusz Gołąbek, dyrektor Filharmonii im. Artura Malawskiego w Rzeszowie.