Jerzy Marcinkiewicz

Jerzy Marcinkiewicz

starszy wachmistrz
Data i miejsce urodzenia	18 kwietnia 1894 Burbiszki
Data i miejsce śmierci	30 listopada 1926 Wilno
Przebieg służby
Lata służby	1912– ?
Siły zbrojne	Armia Imperium Rosyjskiego Wojsko Polskie
Jednostki	2 Pułk Ułanów Grochowskich
Główne wojny i bitwy	I wojna światowa wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons

Jerzy Marcinkiewicz (ur. 18 kwietnia 1894 w Burbiszkach, zm. 30 listopada 1926 w Wilnie) – żołnierz armii rosyjskiej i starszy wachmistrz kawalerii Wojska Polskiego, uczestnik I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się w rodzinie Feliksa i Anny z d. Sacewicz. Absolwent gimnazjum. W latach 1912–1917 żołnierz armii rosyjskiej. Następnie w I Korpusie Polskim w Rosji, gdzie służył w 2 pułku ułanów. Od listopada 1918 już w odrodzonym Wojsku Polskim i odtworzonym 2 pułku ułanów. Wraz z pułkiem walczył na frontach wojny polsko-bolszewickiej.

Szczególnie zasłużył się 4 sierpnia 1920 w bitwie pod Ostrołęką, gdzie „przy konnej szarży na wieś Zabiele brawurowo zaatakował stanowiska 5 km”. Za tę postawę został odznaczony Orderem Virtuti Militari.

Zmarł w szpitalu wojskowym w Wilnie. Nie był żonaty.

Ordery i odznaczenia

• Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4007 – 30 czerwca 1921
• Krzyż Walecznych trzykrotnie

Przypisy

Bibliografia

• Jerzy Marcinkiewicz. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari; sygn. I.482.90-8572 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-04-17].
• Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/2. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1993. ISBN 83-900510-0-1.
• Władysław Seweryn Herkner: Zarys historii wojennej 2-go Pułku Ułanów Grochowskich im. gen. Józefa Dwernickiego. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1929, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918-1920.
• Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2026-02-26].