Jerzy Józef Rychter (ur. 4 kwietnia 1903 w Krakowie, zm. 22 sierpnia 1970 tamże) – polski aktor i reżyser teatralny, deklamator.
Jako aktor debiutował w Teatrze Narodowym w Toruniu, gdzie występował w latach 1920–1921; z zespołem toruńskim grał również w Grudziądzu i Inowrocławiu. Następnie był członkiem zespołu krakowskiego Teatru "Bagatela" (1922–1923), po czym przeniósł się do Warszawy, gdzie w latach 1923–1926 występował w teatrach: Reduta, Polskim, Rybałt oraz Ćwiklińskiej i Fertnera. Następnie grał w Teatrze Miejskim w Bydgoszczy (1926) oraz Teatrze Miejskim w Sosnowcu (1928). W późniejszym okresie występował głównie jako recytator, m.in. w Płocku (1929), Bydgoszczy (1934–1935), Gdańsku (1933, 1939) oraz w ośrodkach polonijnych w Europie (m.in. Paryż, Lille, Wiedeń, Rzym, Berlin).
Podczas II wojny światowej nie występował. Był członkiem Armii Krajowej, brał również udział w powstaniu warszawskim. Po zakończeniu walk prowadził w Krakowie teatr dla dzieci i młodzieży (1945–1946). Następnie grał i reżyserował w Teatrze Miejskim w Sosnowcu (1946–1948) oraz występował w Teatrze Syrena w Warszawie (1949–1951), Państwowej Organizacji Imprez Artystycznych ARTOS w Krakowie (1951–1956) oraz krakowskim Teatrze Powszechnym im. Stanisławy Wysockiej (1956–1958). W 1947 roku stworzył swoją jedyną kreację filmową – rolę oficera SS na apelu w filmie Ostatni etap (reż. Wanda Jakubowska).
Był dwukrotnie żonaty: z aktorką Romą Rudecką (1909–1966) oraz Anną Haliną Szymańską. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kw. LXXIX-10-37).