Jerzy Smulski (ur. 29 marca 1956 w Sierpcu) – polski literaturoznawca, profesor nauk humanistycznych, specjalizujący się w historii literatury polskiej XX wieku i teorii literatury, związany z Uniwersytetem Mikołaja Kopernika w Toruniu (UMK).
Urodził się 29 marca 1956 roku w Sierpcu, gdzie ukończył liceum ogólnokształcące. W latach 1975–1979 studiował filologię polską na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1979 roku uzyskał tytuł magistra na podstawie pracy Poetyka prozy Jerzego Andrzejewskiego w okresie międzywojennym, napisanej pod kierunkiem Jerzego Speiny.
W 1980 roku rozpoczął pracę w Zakładzie Teorii Literatury Instytutu Filologii Polskiej UMK, początkowo jako asystent stażysta, następnie asystent i starszy asystent. W 1988 roku został adiunktem, a od listopada tego roku pracował w Zakładzie Polskiej Literatury Współczesnej. W grudniu 1997 roku został mianowany na stanowisko profesora nadzwyczajnego UMK.
W 1987 roku uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych na podstawie rozprawy Twórczość prozatorska Stefana Otwinowskiego, której promotorem był Jerzy Speina. W 1995 roku habilitował się na podstawie rozprawy Pękanie lodów. Krótkie formy narracyjne w literaturze polskiej lat 1954–1955. W 2003 roku otrzymał tytuł naukowy profesora.
Od 1984 roku należy do Towarzystwa Naukowego w Toruniu. W 2003 roku został członkiem Komitetu Nauk o Literaturze Polskiej Akademii Nauk, a w 2007 roku wszedł w skład jego prezydium. W 2015 roku został ponownie wybrany do Komitetu Nauk o Literaturze PAN.
Jego zainteresowania badawcze obejmują historię literatury polskiej XX wieku, w szczególności przemiany form artystycznych współczesnej prozy, autobiografizm w literaturze, literaturę socrealistyczną oraz procesy literackie związane z odwilżą i przełomem październikowym 1956 roku. Zajmuje się również teorią literatury.
Publikował artykuły naukowe m.in. w czasopismach „Pamiętnik Literacki”, „Ruch Literacki”, „Teksty Drugie”, „Polonistyka” i „Zagadnienia Rodzajów Literackich”.
W recenzji książki Od Szczecina do… Października Jerzy Madejski zwrócił uwagę na charakterystyczne dla warsztatu Smulskiego szczegółowe analizy tekstów literackich, wykorzystywanie materiałów źródłowych oraz zainteresowanie problematyką autobiografizmu. Wskazał również na obecność w jego badaniach nad socrealizmem perspektywy porównawczej i antropologicznej.