 Jim Neilson (1965) | |||||||||||||||||
| Pełne imię i nazwisko |
James Anthony Neilson | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
28 listopada 1940 | ||||||||||||||||
| Data i miejsce śmierci |
6 listopada 2020 | ||||||||||||||||
| Obywatelstwo | |||||||||||||||||
| Wzrost |
188 cm | ||||||||||||||||
| Pozycja |
obrońca | ||||||||||||||||
| Uchwyt |
lewy | ||||||||||||||||
| Kariera seniorska | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
James Anthony Neilson, pseud. Chief (ur. 28 listopada 1940 w Big River, zm. 6 listopada 2020 tamże) – kanadyjski hokeista grający na pozycji obrońcy. W trakcie kariery ze względu na indiańskie pochodzenie określany był pseudonimem Chief (Wódz).
Urodził się w Big River w prowincji Saskatchewan jako syn imigranta z Danii i Indianki z plemienia Kri. Gdy był małym dzieckiem, matka zostawiła rodzinę i wróciła do rezerwatu, a ojciec, który nie był w stanie samotnie wychowywać Jima i jego dwóch sióstr, oddał ich do domu dziecka. Neilson w domu dziecka nauczył się wielu rzeczy, które później przydawały mu się w karierze hokejowej. Śledził transmisję z meczów hokejowych w radiu, gdyż w placówce nie było telewizora, dużo grał w hokeja ulicznego.
Karierę rozpoczął w 1958 roku w klubie ligi SJHL – Prince Albert Mintos, w którym występował do 1961 roku. Następnie w sezonie 1961/1962 reprezentował barwy klubu ligi EPHL – Kitchener Beavers, w którym został wybranym Debiutantem Roku.
Potem podpisał kontrakt z klubem ligi NHL – New York Rangers, w którym występował do 1974 roku oraz odnosił największe sukcesy w karierze. W sezonie 1967/1968 został wybrany do drugiej drużyny gwiazd NHL oraz zajął 4. miejsce w plebiscycie do James Norris Memorial Trophy – nagrody dla najlepszego obrońcy sezonu. W sezonie 1971/1972 wraz z zespołem dotarł do finału Pucharu Stanleya, w którym Rangersi przegrali rywalizację z Boston Bruins 4:2 (6:5, 2:1, 2:5, 3:2, 2:3, 3:0).
W 1972 roku znalazł się w kadrze reprezentacji Kanady na Summit Series 1972 – rywalizację z reprezentacją ZSRR, jednak kontuzja kolana wykluczyła Neilsona z udziału w tym turnieju.
Następnie został zawodnikiem Californii Golden Seals, która w 1976 roku została przeniesiona i zmieniła nazwę na Cleveland Barons, a Neilson w latach 1975–1978 był wraz z Bobem Stewartem kapitanem zespołu. W sezonie 1978/1979 reprezentował barwy klubu ligi WHA – Edmonton Oilers, w którym po zakończeniu sezonu w wieku 38 lat zakończył karierę sportową. Łącznie w lidze NHL rozegrał 1049 meczów w fazie zasadniczej, w których zdobył 368 punktów (69 goli, 299 asyst) oraz spędził 904 minuty na ławce kar, natomiast w fazie play-off rozegrał 65 meczów w których zdobył 18 punktów (1 gol, 17 asyst) oraz spędził 61 minut na ławce kar.
Po zakończeniu kariery działał na rzecz poprawy jakości życia tubylczych ludów w Kanadzie. W 2009 roku w opublikowanym w książce pt. „100 Ranger Greats” rankingu najlepszych zawodników w historii New York Rangers zajął 42. miejsce, a w 2018 roku znalazł się w Galerii Sław Sportu Prowincji Saskatchewan.
Zmarł 6 listopada 2020 roku w Big River w prowincji Saskatchewan w wieku 79 lat.
M = rozegrane mecze; G = Gole; A = asysty; Pkt = punkty; Min = minuty na ławce kar
