Jin Mindi

Jin Mindi

晋愍帝

Imię chińskie osobiste Pismo uproszczone 司马邺 Pismo tradycyjne 司馬鄴 Hanyu pinyin Sīmǎ Yè Wade-Giles Ssu-ma Yeh
Imię chińskie pośmiertne Pismo uproszczone 元皇帝 Pismo tradycyjne 孝愍皇帝 Hanyu pinyin Xiàomǐn Huángdì Wade-Giles Hsiao-min Huang-ti
Cesarz Chin
Okres	od 313 do 316
Poprzednik	Jin Huaidi
Następca	Jin Yuandi
Era panowania	建興 (Jianxing) 313-317
Dane biograficzne
Dynastia	Jin
Data urodzenia	300
Data i miejsce śmierci	7 luty 318 Pingyang
Ojciec	Sima Yan(inne języki)

Jin Mindi, imię publiczne: Yanqi, chiń. 景文 (ur. 300, zm. 7 lutego 318 w Pingyangu, dzis. Linfen) – ostatni cesarz Zachodniej dynastii Jin (265–316), panujący od 313 do 316.

Sima Ye, znany pod skróconą wersją swojego imienia pośmiertnego jako cesarz Min, był synem księcia (wang) Wu Sima Yana(inne języki) (zm. 311) i tym samym wnukiem założyciela dynastii Jin, cesarza Wu (265–290). Jeszcze jako dziecko odziedziczył tytuł księcia Qin, wcześniej należący do Sima Jiana(inne języki) (zm. 291). Kiedy w 311 stołeczny Luoyang wpadł w ręce Xiongnu Sima Ye początkowo uciekł do Xingyangu(inne języki), później zaś do Chang’anu (dzis. Xi’an), gdzie został przyjęty przez nadal lojalnych wobec dynastii Jin urzędników, takich jak Jia Pi(inne języki), regionalny inspektor (刺史, cishi) prowincji Yong(inne języki). W 312 Sima Ye został mianowany następcą tronu, zaś kiedy rok później cesarz Huai (306–311) zginął w niewoli ogłoszony cesarzem.

Władza Sima Ye ograniczała się do opuszczonego Chang’anu, którego ludność miała liczyć zaledwie sto domostw, tak że cały dwór dysponował czterema wozami. Nowy cesarz mianował Qu Yuna(inne języki) szefem cesarskich sekretariatów (錄尚書事, lu shangshu shi), zaś Suo Lina(inne języki) głównodowodzącym (太尉, taiwei(inne języki)) armii. Te dwie osoby miały być jego najważniejszymi doradcami. Przez kilka następnych lat, dzięki wsparciu z zachodu i północnego-zachodu cesarstwa oraz interwencji Liu Kuna(inne języki) z prowincji Bing(inne języki) dwór w Chang’anie utrzymywał swoją niepewną egzystencję, jednak miasto było stopniowo okrążane przez siły Liu Conga(inne języki) (310–318). Suo Lin początkowo odparł atak jego kuzyna, Liu Yao(inne języki) (318–329), jednak pod koniec 316 Sima Ye musiał poddać zagłodzony Chang'an.

Liu Cong nadał byłemu cesarzowi tytuł markiza(inne języki) Huai'an, jednak jednocześnie kazał mu wykonywać upokarzające zadania, takie jak trzymanie halabardy podczas polowania czy przygotowywanie naczyń do picia i trzymanie parasola podczas uczty. Ostatecznie 7 lutego 318 Liu Cong nakazał egzekucję Sima Ye. Jego następca, cesarz Yuan (318–323), nadał mu imię pośmiertne cesarz Xiaomin.

Przypisy

Bibliografia

• Damien Chaussende: Western Jin. W: Albert E. Dien, Keith N. Knapp: Volume 2: The Six Dynasties, 220–589. Cambridge: Cambridge University Press, 2019. ISBN 978-1-139-10733-4.
• Rafe de Crespigny. The Three Kingdoms and Western Jin : a History of China in the Third Century AD - II. „East Asian History”. 2, s. 143–165, 1991. ISSN 1839-9010. (ang.).