Joan Bennett (lata 40.) | |
| Imię i nazwisko |
Joan Geraldine Bennett |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
27 lutego 1910 |
| Data i miejsce śmierci |
7 grudnia 1990 |
| Zawód | |
| Współmałżonek |
John Marion Fox |
| Lata aktywności |
1916–1982 |
Joan Geraldine Bennett (ur. 27 lutego 1910 w Fort Lee, zm. 7 grudnia 1990 w Scarsdale) – amerykańska aktorka filmowa, teatralna i telewizyjna.
8 lutego 1960 otrzymała własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 6310 Hollywood Boulevard.
Urodziła się w dzielnicy Palisade w Fort Lee w stanie New Jersey jako najmłodsza z trzech córek pary aktorskiej odnoszącej sukcesy sceniczne, Richarda Bennetta i Adrienne Morrison. Rodzice często wyjeżdżali w trasy aktorskie, wtedy Joan i jej dwie starsze siostry, Constance (1904–1965) i Barbara Jane (1906–1958), pozostawały pod opieką bliskich przyjaciół.
Po raz pierwszy pojawiła się na scenie w wieku 4 lat. W następnym roku zadebiutowała w niemym filmie The Valley of Decision. Wyszła za mąż w wieku 16 lat. Jej mąż, John Marion Fox, okazał się alkoholikiem, toteż małżeństwo zakończyła się rozwodem. Z małżeństwa miała córkę Adrienne. Mając dziecko do utrzymania, powróciła do aktorstwa. Początkowo grała niewielkie role. Między 1930 a 1931 wystąpiła w dziewięciu filmach, grając przewidywalne blondynki.
W 1928 trafiła na Broadway w roli Daisy Carol w sztuce Jarnegan.
W 1933 zawarła umowę z niezależnym producentem Walterem Wangerem (późniejszym mężem), który odtąd kierował jej karierą. Wanger i reżyser Tay Garnett zmienili jej wizerunek na potrzeby filmu Trade Winds (1938), przemalowawszy jej włosy z blondu (jej naturalny kolor) na czarne. Jako brunetka grała do końca swojej kariery. Swoje najlepsze filmy zrealizowała w latach 40. XX wieku. Ich reżyserem był Fritz Lang. Były to Polowanie na człowieka (1941), Kobieta w oknie (1944) i Szkarłatna ulica (1945), gdzie grała czarnowłosą femme fatale.
W grudniu 1951 Wanger (wówczas jej mąż) postrzelił agenta Joan, Jenningsa Langa, w zazdrosnej furii, podejrzewając tę dwójkę o romans. Mężczyzna przeżył, a Wanger został skazany. Powstały skandal praktycznie zakończył karierę filmową aktorki.
Od 1950 do 1970 stale pracowała w teatrze i telewizji. Za jej telewizyjną rolę nestorki rodu, Elizabeth Collins Stoddard (a także jej przodkiń: Naomi Collins, Judith Collins Trask i Flory Collins w różnych liniach czasowych) w gotyckiej operze mydlanej ABC Cienie o zmroku (Dark Shadows, 1966–1971) w 1968 otrzymała nominację do Primetime Emmy Awards w kategorii „wybitne osiągnięcie w serialach dziennych”.
Jej ostatni występ w roli Madame Blanc w horrorze Daria Argenta Odgłosy (1977) był nominowany do nagrody Saturna w kategorii najlepsza aktorka drugoplanowa.
Zmarła 7 grudnia 1990 w Scarsdale w stanie Nowy Jork na atak serca w wieku 80 lat.


