John Harwood Hick (ur. 20 stycznia 1922 w Scarborough, zm. 9 lutego 2012) – brytyjski filozof religii i teolog. Przedstawiciel pluralistycznej teologii religii.
W 1948 ukończył studia filozoficzne na uniwersytecie w Edynburgu, a w 1950 obronił pracę doktorską na uniwersytecie w Oksfordzie. Pracował jako duchowny prezbiteriański w Northumberlandzie (1953–1956), następnie był wykładowcą filozofii religii w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii, najdłużej na uniwersytecie w Birminghamie (1967–1982).
Zajmował się m.in. epistemologią religii, problemem zła, a przede wszystkim pluralistyczną teologią religii, w ramach której odrzucił tzw. inkluzywistyczne podejście w dialogu religijnym, zakładające, że także w innych religiach zbawienie jest w istocie związane z ofiarą Chrystusa. Twierdził bowiem, że chrześcijaństwo jest jednym z wielu nurtów życia religijnego, w ramach którego ludzie mogą wejść w zbawczą relację z Bogiem. W konsekwencji zakwestionował bóstwo historycznego Jezusa z Nazaretu.
Był żonaty, miał troje dzieci.