 | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Ważne dzieła | |
|
La Vallée heureuse (1946) | |
| Nagrody | |
|
Nagroda Renaudot (1946, retrospektywnie przyznana za rok 1940) | |
Jules Roy (ur. 22 października 1907 w Bougarze, zm. 15 czerwca 2000 w Vézelay) – francuski powieściopisarz, eseista i dramatopisarz, laureat Nagrody Renaudot w 1946 r. (nagroda retrospektywnie przyznana za rok 1940) za powieść La Vallée heureuse. Był również pułkownikiem sił powietrznych (zrezygnował z tego stopnia w 1953 r.).
Urodził się we Bougarze (wtedy: Ravigo). Był wychowywany przez matkę i babcię. W 1918 r. wstąpił do seminarium duchownego.
W 1927 r. dostał wezwanie do wojska i został oficerem sił powietrznych. W czasie II wojny światowej dołączył do RAF-u. Po wojnie pełnił służbę w Indochinach, gdzie został awansowany na stopień pułkownika. W 1953 r., po 26 latach spędzonych w wojsku, zrezygnował z tego stopnia. Był przeciwny francuskiemu udziałowi w wojnie w Indochinach.
Jako pisarz karierę rozpoczął już podczas II wojny światowej. Do pisania zainspirowała go powieść Obcy A. Camusa. W 1946 r. otrzymał Nagrodę Renaudot za powieść La Vallee Heureuse, która porusza tematykę nalotów RAF-u na Zagłębie Ruhry, w których Roy brał udział.
W eseju Wojna w Algierii (1960, oryg. Guerre d'Algérie, wyd. pol. 1961) wyraził sprzeciw wobec francuskich dążeń do stłumienia walki o niepodległość Algierii.
Był dwukrotnie żonaty, jego pierwszą żoną była Mirande Grimal, drugą – Tatiana Soukoroukoff, z którą ożenił się w 1965 r.
Był przyjacielem Antoine de Saint-Exupéry'ego.
Źródło:
