Julius von Bose

Julius von Bose
Ilustracja
General der Infanterie General der Infanterie
Data i miejsce urodzenia

12 września 1809
Sangerhausen

Data i miejsce śmierci

22 lipca 1894
Wernigerode

Przebieg służby
Lata służby

1826–1880

Siły zbrojne

Armia Cesarstwa Niemieckiego

Jednostki

31. Pułk Piechoty

Stanowiska

Dowódca XI Korpusu Armijnego

Główne wojny i bitwy

Wojna prusko-austriacka
Wojna prusko-francuska

Odznaczenia
Order Orła Czarnego (Prusy) Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego (Prusy) II Klasa Orderu Orła Czerwonego (Prusy) Order Domowy Hohenzollernów Order „Pour le Mérite” Order Królewski Korony (Prusy) Krzyż Żelazny (1813) I Klasy Order Świętego Jana (Prusy) Order Ludwika (Hesja) Order Zasługi Filipa Wspaniałomyślnego (Hesja) Krzyż Zasługi Wojskowej (Meklemburgia-Schwerin) Kawaler Orderu Leopolda (Austria) Order Korony Żelaznej III klasy (Austro-Węgry) Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Order św. Jerzego IV klasy (Imperium Rosyjskie) Order Sokoła Białego (Saksonia-Weimar) Order Ernestyński (Saksonia) Krzyż Zasługi (Schwarzburg) Komandor 1. klasy Orderu Miecza (Szwecja) Krzyż Wielki Orderu Karola III (Hiszpania) Krzyż Zasługi Wojskowej (Waldeck) Order Zasługi Wojskowej (Wirtembergia) Komandor Orderu Korony Wirtemberskiej

Friedrich Julius Wilhelm von Bose (ur. 12 września 1809 w Sangerhausen, zm. 22 lipca 1894 w Wernigerode) – generał piechoty Armii Cesarstwa Niemieckiego, uczestnik wojny prusko-austriackiej i wojny prusko-francuskiej, generał-głównodowodzący XI Korpusu Armijnego z dowództwem w Kassel.

Życiorys

W 1826 roku wstąpił do Armii Królestwa Prus i rozpoczął służbę w 26. Pułku Piechoty, a trzy lata później został oficerem. W latach 1832–1835 kształcił się w Pruskiej Akademii Wojennej w Berlinie. W 1843 roku awansował na porucznika (niem. Premierelieutenant), a w dwa lata później został adiutantem w dowództwie 7. Brygady Landwehry. W 1848 roku, służąc w dowództwie IV Korpusu Armijnego, awansował na stopień kapitana (niem. Hauptmann). W 1852 roku objął dowództwo nad kompanią w 27. Pułku Piechoty, ale po awansie na majora w 1853 roku stanął na czele sztabu 8. Dywizji. W 1855 roku ponownie znalazł się w sztabie IV Korpusu Armijnego. 3 lata później, po awansie na podpułkownika (niem. Oberstleutnant) objął stanowisko szefa sztabu tego korpusu.

W 1860 roku wraz z awansem na pułkownika (niem. Oberst) objął dowództwo nad 40. Pułkiem Fizylierów, a już niecały rok później został szefem Wydziału Spraw Armii Ministerstwa Wojny. Od 1864 roku, w stopniu generała majora (niem. Generalmajor), dowodził 15. Brygadą Piechot. Na tym stanowisku wziął udział w wojnie prusko-austriackiej. Był autorstwem zwycięstwa wojsk pruskich w bitwie pod Podolem, ale nie wykorzystał zdobytej przewagi i Austriakom udało się wycofać. Uczestniczył również w bitwach pod Münchengrätz i Sadową, a za swoje zasługi został odznaczony Orderem Pour le Mérite.

Po przyłączeniu do Prus Królestwa Hanoweru w 1866 roku, objął dowództwo nad stacjonującą tam 20. Dywizją Piechoty, która weszła w skład nowo utworzonego X Korpusu Armijnego. Wówczas awansował na stopień generała porucznika (niem. Generalleutnant). Po wybuchu wojny prusko-francuskiej został dowódcą XI Korpusu Armijnego. Uczestniczył między innymi w bitwie pod Wissembourgiem. W trakcie bitwy pod Wörth został trafiony w biodro oraz w piętę i w związku z odniesionymi obrażeniami nie brał udziału w dalszych zmaganiach wojennych.

Po zakończeniu konfliktu pozostał na stanowisku generała-głównodowodzącego XI Korpusem z dowództwem w Kassel. W 1873 roku awansował na generała piechoty (niem. General der Infanterie). Siedem lat później przeszedł w stan spoczynku. Od 1873 roku był szefem 31. Pułku Piechoty, który po jego śmierci w 1894 roku otrzymał imię Infanterie-Regiment „Graf Bose“ .

Odznaczenia

Odznaczenia gen. von Bose to między innymi:

Przypisy

Bibliografia