 Odmiana cywilna A 48 (K 47 był podobny) | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Typ | |
| Konstrukcja |
metalowa |
| Załoga |
2 osoby |
| Historia | |
| Data oblotu |
1928 / 1929 |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
BMW „Hornet C" |
| Moc |
441 kW / 600 KM |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
12,40 m |
| Długość |
8,55 m |
| Wysokość |
2,80 m |
| Powierzchnia nośna |
22,80 m² |
| Masa | |
| Startowa |
1635 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
300 km/h |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
| Chiny, Japonia, Niemcy, ZSRR | |
| Rzuty | |
 | |
Junkers K 47 – samolot myśliwsko-bombowy niemieckiej konstrukcji, wytwarzany w Szwecji, w firmie AB Flygindustri (spółce córce koncernu Junkers), na bazie samolotu Junkers A 48.
Model K 47 przyczynił się do rozwoju prac nad bombowcami nurkującymi, czego zwieńczeniem było skonstruowanie Ju 87 Stuka.
10 samolotów K 47 zostało zakupionych w 1931 roku przez chińskie siły powietrzne rządu centralnego w Nankinie (trzy z nich pierwotnie były zamówione przez siły kantońskie). Używane były przeciwko siłom komunistycznym, a następnie jako myśliwce przeciw Japończykom podczas incydentu szanghajskiego w 1932 roku. Jeszcze jeden K 47 został ufundowany dla lotnictwa w 1933 roku.