| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód |
aktor |
| Współmałżonek |
Drita Taho |
| Lata aktywności |
1946–2005 |
| Zespół artystyczny | |
| Teatr Ludowy | |
| Odznaczenia | |
Kadri Roshi (ur. 4 stycznia 1924 w Ballshu, zm. 5 lutego 2007 w Tiranie) – albański aktor.
Był synem adwokata Maksuta i Hadrije. Wcześnie osierocony przez rodziców, zarabiał na życie zajmując się pracą fizyczną. W czasie II wojny światowej działał w ruchu oporu. W początkach 1944 r. aresztowany przez Gestapo, w więzieniu przebywał do wyzwolenia kraju. Po opuszczeniu więzienia zaczął pracę jako portier w kinie Gloria i nadrabiał braki w edukacji. Zafascynowany teatrem podjął się pracy suflera w Teatrze Ludowym w Tiranie. Jego debiut teatralny miał mieć miejsce w 1946 roku – jako sufler zastąpił nieobecnego z powodu choroby aktora, co pozwoliło mu zagrać w sztuce Nikołaja Gogola Rewizor. Jeszcze w tym samym roku zagrał kolejne trzy role. W 1947 r. wyjechał na studia aktorskie do Zagrzebia, ale po zerwaniu współpracy Jugosławii z blokiem komunistycznym, studia kontynuował w Pradze. Wraz z Lazerem Filipim należał do grona pierwszych Albańczyków, którzy odbyli studia aktorskie w uczelniach zagranicznych.
W czasie swojej pięćdziesięcioletniej kariery scenicznej zagrał blisko 150 ról w teatrze i w filmie, w tym role Hamleta, Otella, ale zasłynął przede wszystkim jako odtwórca głównych ról w dramatach rosyjskich. Karierę filmową rozpoczął w 1953 r., podkładając głos do roli kronikarza w filmie Skanderbeg. Pięć lat później zagrał jedną z głównych ról w filmie Tana. Najczęściej wymieniany w rankingach na najpopularniejszego aktora albańskiego w XX w. W 1961 otrzymał tytuł Zasłużonego Artysty (alb. Artist i Merituar) i Artysty Ludu (Artist i Popullit). W latach 60. był represjonowany, pracował na stanowisku robotniczym w zakładach mechanicznych. W 1999 został uhonorowany przez prezydenta Rexhepa Meidaniego orderem Honor Narodu (alb. Nderi i kombit).
Był wykładowcą sztuki aktorskiej w Instytucie Sztuk w Tiranie. W 1997 roku został wyróżniony na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Salonikach za rolę w filmie Mirupafshim (reż. Kristos Bukuras), razem z Margaritą Xhepą.
Był żonaty (żona Drita Taho), miał dwoje dzieci (Klitiego i Ermirę). Imieniem Roshiego nazwano jedną z sal w Teatrze Narodowym w Tiranie, kino w Kuçovej, a także ulice w Tiranie, Ballshu i w Durrësie.