Struktura trzeciorzędowa kalmodulinyKalmodulina ze związanymi 4 jonami wapnia (kolor niebieski)
Kalmodulina (ang. calcium-modulated protein, CaM, "białko modulowane przez wapń") – małe (16,7 kDa) białko modulatorowe, powszechnie występujące w organizmach eukariotycznych, o konserwatywnej ewolucyjnie strukturze: składa się z jednego łańcucha polipeptydowego o długości 148 reszt aminokwasowych. Odkryte w 1970 r. równocześnie przez dwa zespoły badaczy, zyskało stosowaną dziś nazwę w 1979.
Uczestniczy w indukcji różnych szlaków sygnalizacji wewnątrzkomórkowej, odgrywając przez to rolę w podstawowych procesach fizjologicznych komórki takich jak wzrost, podział, różnicowanie i ruchliwość.
Wiązanie czterech jonów wapnia (Ca2+), po dwa w dwóch domenach typu dłonie EF (ang. EF hands) powoduje zmianę jej konformacji tym samym odsłaniając rejony hydrofobowe białka, co umożliwia jego interakcję z innymi białkami docelowymi. Są nimi zarówno enzymy (np. dehydrogenaza chinianowa i kinaza II, która następnie fosforyluje inne białka), jak i białka nieenzymatyczne, m.in. związane z reorganizacją cytoszkieletu (spektryna, kaldesmon), stablilnością mikrotubul (MAP 2, Tau), czy w neuronach białka związane z błoną komórkową (neurogranina, neuromodulina). Wpływa też na pompy błonowo-jonowe. Kalmodulina bierze udział w wygaszaniu sygnału wapniowego po rozpoczęciu kaskady sygnalizacji, aktywując Ca2+-ATPazy oraz pompy wapniowe SERCA. Może również modulować cykl komórkowy, wywołując jego zatrzymanie w fazie G1, poprzez oddziaływanie z p21cip1 zależne od różnych czynników zewnątrzkomórkowych.
Rejony N- i C-końcowe białka wiążą Ca2+ ze zróżnicowanym powinowactwem (Kd odpowiednio 10-6 i 10-7), a wartości te pokrywają się z typowym stężeniem jonów wapnia w komórce. Różnica ta sprawia, że w komórkach pobudliwych CaM może oddziaływać z różnymi białkami w stanie spoczynku komórki, gdy stężenie Ca2+ jest niskie.
↑R DR.D.BurgoyneR DR.D., J LJ.L.WeissJ LJ.L., The neuronal calcium sensor family of Ca2+-binding proteins., „Biochemical Journal”, 353 (Pt 1), 2001, s. 1–12, ISSN0264-6021, PMID:11115393, PMCID:PMC1221537 [dostęp 2023-09-07].
↑AinaA.Rodríguez-VilarruplaAinaA. i inni, Binding of calmodulin to the carboxy-terminal region of p21 induces nuclear accumulation via inhibition of protein kinase C-mediated phosphorylation of Ser153, „Molecular and Cellular Biology”, 25 (16), 2005, s. 7364–7374, DOI:10.1128/MCB.25.16.7364-7374.2005, ISSN0270-7306, PMID:16055744, PMCID:PMC1190259 [dostęp 2023-09-10].
↑Najl V.N.V.ValeyevNajl V.N.V., Declan G.D.G.BatesDeclan G.D.G., PatP.Heslop-HarrisonPatP., IanI.PostlethwaiteIanI., Nikolay V.N.V.KotovNikolay V.N.V., Elucidating the mechanisms of cooperative calcium-calmodulin interactions: a structural systems biology approach, „BMC Systems Biology”, 2 (1), 2008, s. 48, DOI:10.1186/1752-0509-2-48, ISSN1752-0509, PMID:18518982, PMCID:PMC2435525 [dostęp 2023-09-10].