Karl Kastner

Karl Kastner właśc. Karl Wilhelm Gottlob Kastner (ur. 31 października 1783 w Greifenberg/Pommern, zm. 13 lipca 1857 w Erlangen) – niemiecki chemik.

Życie

Jego ojcem był rektor szkoły łacińskiej w Greifenbergu i zarazem duchowny protestancki. Po okresie nauki zawodu farmaceuty w Świnoujściu studiował chemię na Uniwersytecie w Jenie. W 1805 roku uzyskał doktorat. Jego promotorem był Johann Friedrich August Gottling(inne języki). W tym samym roku został profesorem na Uniwersytecie w Heidelbergu. W latach 1812–1821 był profesorem na uniwersytecie w Halle i w Bonn, a w latach 1821–1857 na Uniwersytecie w Erlangen. W 1816 został członkiem Niemieckiej Akademii Przyrodników Leopoldina.

Prace

• Beiträge zur Begründung einer wissenschaftlichen Chemie (1807),
• Einleitung in die neuere Chemie (1814),
• Grundzüge der Physik und Chemie (1821)
• Observationes de electromagnetismo (1821),
• Handbuch der Meteorologie, cz. 1-3 (1823–30),
• Zur Gesamtnaturlehre, Stuttgart 1849.

Bibliografia

• Ladenburg A., Kastner, Karl Wilhelm Gottlob [w]: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Bd. 15, Duncker & Humblot, Leipzig 1882, s. 439.
• Krätz O., Kastner, Karl Wilhelm Gottlob (niem.) [w]: Neue Deutsche Biographie (NDB) (niem.), Bd. 11, Duncker & Humblot, s. 324, Berlin 1977, [dostęp 2011-07-24].
• Kirschke M., Liebigs Lehrer Karl W. G. Kastner (1783–1857). Eine Professorenkarriere in Zeiten naturwissenschaftlichen Umbruchs, GNT-Verlag, Berlin 2001, ISBN 3-928186-56-6.