Karol Lapter

Karol Lapter
Data i miejsce urodzenia

5 grudnia 1912
Lwów

Data śmierci

18 października 2003

Zawód, zajęcie

historyk, działacz partyjny

Narodowość

polska

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Karol Dawid Lapter (ur. 5 grudnia 1912 we Lwowie, zm. 18 października 2003) – polski historyk i działacz komunistyczny, członek Komitetu Partyjnego PZPR w MSZ w 1949 roku, członek Komitetu POP PZPR przy MSZ w latach 1949–1951.

Życiorys

Urodził się w rodzinie Leona i Fanny. W 1932 po ukończeniu gimnazjum klasycznego rozpoczął studia na Wydziale Przyrodniczym UJK. Z uniwersytetu relegowany w 1934 w związku z aresztowaniem za przynależność do KPZU, i wyroku 3,5 roku. Więziony do 1936. W 1937 wyjechał do Pragi, gdzie kontynuował przerwane (1934) studia.

W okresie II wojny światowej w Wielkiej Brytanii, pracował jako robotnik. Pisał w tym czasie do komunistycznej prasy brytyjskiej. Od sierpnia 1945 sekretarz Ambasady RP w Londynie. W latach 1947–1953 pracownik MSZ. Wykładał w Szkole Głównej Służby Zagranicznej (1950/1951 zastępca profesora) po uznaniu za magisterium artykułu, który opublikował w „Nowych Drogach”. Od maja 1953 pracownik naukowy Instytutu Nauk Społecznych przy KC PZPR (od 1955 zastępca kierownika Katedry Historii Powszechnej). Był uczestnikiem konferencji otwockiej (1851/1952). W latach 1954–1956 pracownik Instytutu Historii PAN, kandydat nauk historycznych – 1954. Docent 1954, profesor nadzwyczajny od 1964. W latach 1957–1968 kierownik Katedry Historii Powszechnej w Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR. Jednocześnie w latach 1961–1965 zatrudniony jako docent w Wojskowej Akademii Politycznej. W styczniu 1968 roku został wyrzucony z PZPR. Powodem zawieszenia było uznanie przez Komisję Dyscyplinarną Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR jego działalności sprzecznej z działalnością WSNS jako uczelni partyjnej. W czerwcu 1968 decyzją Rektora WSNS został zawieszony we wszelkich czynnościach naukowych dydaktycznych i organizacyjnych w WSNS. Od 1969 na emigracji w Szwecji. Pracował w Instytucie Polityki Międzynarodowej w Sztokholmie.

Zmarł 18 października 2003.

Wybrane publikacje

Ordery i odznaczenia