| kapitan | |
| Data urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne |
Armia Księstwa Warszawskiego, |
| Stanowiska |
adiutant polowy generała brygady |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Stanisław Roman Prek herbu własnego (ur. 24 sierpnia 1794, zm. 31 maja 1869 w Pantalowicach) – polski oficer, uczestnik powstania listopadowego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Stanisław Roman Prek urodził się 24 sierpnia 1794. Był synem Tadeusza (1778-1833) i Amalii z domu Bukowskiej. Był bratem Michała Antoniego (1792-), Izabelę Pelagię (1797-), Franciszka Ksawerego Aleksandra (1801-1863, pamiętnikarz), Ludwikę (1811-)..
W szeregach Armii Księstwa Warszawskiego brał udział w kampanii napoleońskiej 1812. Potem był oficerem Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego, pełniąc funkcję adiutanta polowego przy generale brygady Janie Krukowieckim. Rozkazem księcia Konstantego z dnia 4 maja/16 czerwca 1816 otrzymał żądaną dymisję dla interesów familijnych. Na początku 1831 wyjechał z domu w Nozdrzcu i przystąpił do powstania listopadowego. Był wtedy oficerem w stopniu kapitana w randze adiutanta polowego.
Był właścicielem dóbr. Był sygnatariuszem listu właścicieli ziemskich do cesarza z 18 marca 1848 wyrażającego wolę zniesienia pańszczyzny. Jego żona, Karolina Prek, z domu Rucka, była właścicielką dóbr tabularnych Zagórze (lata 50.) (według stanu z 1868 tymi dobrami władali już jej spadkobiercy). Ponadto posiadała dobra Pantalowice; w latach 50. i 60 wraz z Zofią Szumanczowską, a według stanu z 1870 jako samodzielna właścicielka. Po niej dobra objął syn Stefan Prek: w Pantalowicach i w Zagórzu.
Ich synem był Stefan Prek, a wnukiem Lucjan Borek-Prek (ur. 1872). Zmarł 31 maja 1869 w Pantalowicach. Jego pogrzeb odbył się tamże 3 czerwca 1869.