| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Powierzchnia |
5,81 km² |
| Wysokość |
262 m n.p.m. |
| Populacja |
|
| • liczba ludności |
198 |
| • gęstość |
39,93 os./km² |
| Nr kierunkowy |
+380 3231 |
| Kod pocztowy |
81563 |
Położenie na mapie hromady Komarno | |
Położenie na mapie Ukrainy | |
Położenie na mapie obwodu lwowskiego | |
Położenie na mapie rejonu lwowskiego | |
Katarynice (ukr. Катериничі, Katerynyci) – wieś na Ukrainie położona w obwodzie lwowskim, w rejonie lwowskim (wcześniej w rejonie gródeckim).
W 1772, w wyniku I rozbioru Polski, znalazła się pod władzą Austrii.
Od 1772 do 1918 wieś wchodziła w skład autonomicznego Królestwa Galicji i Lodomerii.
W latach 1917–1919 znalazła się na terenie podległym Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej.
W latach 1918–1945 miejscowość administracyjnie należała do powiatu rudeckiego w województwie lwowskim, od 1934 w gminie Komarno.
We wrześniu 1939 do Katarynic wkroczyły oddziały Armii Czerwonej. Cały ten obszar został włączony do Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej.
Od wybuchu wojny ZSRR-III Rzesza (lipiec 1941) wieś została zajęta przez wojska niemieckie po czym przyłączona do Generalnego Gubernatorstwa. W 1944 r nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA w różnych okolicznościach zamordowali tutaj 41 Polaków, paląc 210 budynków mieszkalnych i gospodarczych.
W 1944 r. do Katarynic ponownie wkroczyły oddziały Armii Czerwonej. W roku 1945 we wsi rozpoczęto masowe wysiedlenia Polaków.