
Katyzma, rzadziej kafizma (gr. κάθισμα, cs. каѳісма, каѳисма) – każda z dwudziestu jednostek liturgicznego podziału psałterza w obrządku bizantyjskim.
W obrządku bizantyjskim jednostkami w oficjum są nie pojedyncze psalmy, jak w obrządku rzymskim, ale ich grupy. Innymi słowy, doksologia następuje nie na końcu każdego psalmu, ale na końcu ich grupy.

Psałterz jest zatem podzielony na 20 większych jednostek, a każda z nich na trzy mniejsze jednostki. Zwyczajową nazwą większych jednostek jest κάθισμα, które to słowo pochodzi od czasownika κάθημαι (siedzieć) i jest użyte dlatego, że wierni podczas tej części nabożeństwa mogą usiąść. Małe jednostki, często składające się z trzech psalmów, nazywają się δόξα (stąd polski termin chwała) albo στάσις (stąd cerkiewnosłowiański termin статїя); czasem też używa się terminu ἀντίφωνον.
| KATYZMA | Stacja 1 | Stacja 2 | Stacja 3 |
|---|---|---|---|
| I | 1, 2, 3 | 4, 5, 6 | 7, 8 |
| II | 9, 10 | 11, 12, 13 | 14, 15, 16 |
| III | 17 | 18, 19, 20 | 21, 22 ,23 |
| IV | 24, 25, 26 | 27, 28, 29 | 30, 31 |
| V | 32, 33 | 34, 35 | 36 |
| VI | 37, 38, 39 | 40, 41, 42 | 43, 44, 45 |
| VII | 46, 47, 48 | 49, 50 | 51, 52, 53, 54 |
| VIII | 55, 56, 57 | 58, 59, 60 | 61, 62, 63 |
| IX | 64, 65, 66 | 67 | 68, 69 |
| X | 70, 71 | 72, 73 | 74, 75, 76 |
| XI | 77 | 78, 79, 80 | 81, 82, 83, 84 |
| XII | 85, 86, 87 | 88 | 89, 90 |
| XIII | 91, 92, 93 | 94, 95, 96 | 97, 98, 99, 100 |
| XIV | 101, 102 | 103 | 104 |
| XV | 105 | 106 | 107, 108 |
| XVI | 109, 110, 111 | 112, 113, 114 | 115, 116, 117 |
| XVII | 118, i | 118, ii | 118, iii |
| XVIII | 119, 120, 121,
122, 123 |
124, 125, 126,
127, 128 |
129, 130, 131,
132, 133 |
| XIX | 134, 135, 136 | 137, 138, 139 | 140, 141, 142 |
| XX | 143, 144, 145 | 146, 147 | 148, 149, 150 |


Czytanie psałterza rozpoczyna się od niedzieli, czyli od nieszporów sobotnich. Wtedy czyta się pierwszą katyzmę, czyli psalmy 1, 2 i 3. Rozkład katyzm na poszczególne godziny oficjum nie jest stały. Istnieje kilka układów. Jedne, stosowane w ciągu całego roku, pozwalają na przeczytanie całości psałterza (150 psalmów) w ciągu tygodnia. Inne, stosowane w ciągu Wielkiego Postu, pozwalają na dwukrotne przeczytanie psałterza w ciągu tygodnia. Pierwsze typy układów przewidują użycie katyzm podczas jutrzni (odpowiadającej rzymskiemu matutinum i laudesom) i nieszporów, natomiast układy typu drugiego przewidują również katyzmy podczas godzin mniejszych.
| Jutrznia | Nieszpory | |
|---|---|---|
| Niedziela | II, III, Polyeleos | |
| Poniedziałek | IV, V | VI |
| Wtorek | VII, VIII | IX |
| Środa | X, XI | XII |
| Czwartek | XIII, XIV | XV |
| Piątek | XIX, XX | XVIII |
| Sobota | XVI, XVII | I |
| Jutrznia | Nieszpory | |
|---|---|---|
| Niedziela | II, III, XVII | |
| Poniedziałek | IV, V, VI | XVIII |
| Wtorek | VII, VIII, IX | XVIII |
| Środa | X, XI, XII | XVIII |
| Czwartek | XIII, XIV, XV | XVIII |
| Piątek | XIX, XX | XVIII |
| Sobota | XVI, XVII | I |
| Jutrznia | Pryma | Tercja | Seksta | Nona | Nieszpory | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Niedziela | II, III, XVII | |||||
| Poniedziałek | IV, V, VI | VII | VIII | IX | XVIII | |
| Wtorek | X, XI, XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVIII |
| Środa | IX, XX, I | II | III | IV | V | XVIII |
| Czwartek | VI, VII, VIII | IX | X | XI | XII | XVIII |
| Piątek | XIII, XIV, XV | XIX | XX | XVIII | ||
| Sobota | XVI, XVII | I |
| Jutrznia | Tercja | Seksta | Nieszpory | |
|---|---|---|---|---|
| Niedziela | II, III | |||
| Poniedziałek | IV, V, VI | VII | VIII | XVIII |
| Wtorek | IX, X, XI | XII | XIII | XVIII |
| Środa | XIV, XV, XVI | IX | XX | XVIII |
| Sobota | XVII |
W praktyce parafialnej kościołów greckokatolickich katyzmy podczas oficjum używane są rzadko, jedynie na nieszporach sobotnich śpiewa się wybrane wersy z pierwszej katyzmy. Ta część nieszporów nosi nazwę Блаженъ мужъ (od pierwszych słów Psalmu 1). Była ona często opracowywana muzycznie; jednym z bardziej znanych opracowań jest odpowiedna część Całonocnego Czuwania Sergiusza Rachmaninowa (op. 37).
Podczas liturgii darów uprzednio konsekrowanych czyta się odpowiednie chwały (stacje) XIX katyzmy.
Pierwotny liturgiczny podział psałterza według obrządku zachowywanego w katedrze jerozolimskiej obejmował 57 mniejszych jednostek i 19 większych. Bardzo prawdopodobny jest związek z podziałem psałterza żydowskiego na 19 jednostek, zwanych sedarim (l. poj. סדר, seder). Podział na 57/19 jednostek istniał w chrześcijaństwie już w pierwszej połowie IV wieku i do dziś jest używany w obrządku wschodniosyryjskim.
W VI wieku w Jerozolimie pojawiła się modyfikacja tego podziału. W tej wersji było 60 mniejszych jednostek i 20 większych. Ten wariant przyjęto w w Konstantynopolu, gdzie oficja sprawowane według tych zasad nazwano „hagiopolitańskimi” (Ἁγιοπολίτης). Z czasem zastąpiły one lokalną tradycję liturgii godzin, nazywaną w terminologii bizantyjskiej „kościelną” (Ἐκκλησιαστής). Wydarzenie to datuje się czasami na początek IX wieku, a czasami na VI–VII wiek. W ten sposób podział psałterza na 20 katyzm i 60 stacji stał się normą dla całego obrządku bizantyjskiego.
W obrządku bizantyjskim termin „katyzma poetycka” (rzadziej „międzypieśń”, cs. сѣда́ленъ) odnosi się do utworów poetyckich, które dołącza się do psalmów.