| 1042–1222 | |
| Ustrój polityczny | |
|---|---|
| Stolica |
Daha (współczesne Kediri) |
| Data powstania | |
| Data likwidacji | |
| Władca | |
| Język urzędowy | |
| Religia dominująca | |
Kedir (także Panjalu) – hindusko-buddyjskie królestwo na wyspie Jawa w Indonezji. Istniało w latach 1042-1222.
Królestwo to powstało w wyniku podziału państwa Airlanggi na dwie części: Janggalę i Kedir (1042). Państwo to rozrosło się w wyniku pokonania i częściowego podbicia osłabionej Śriwidżaji. W XII wieku państwo to było jednym z najbogatszych w całej Azji Południowo-Wschodniej. Później utraciło na znaczeniu (ostatni król państwa popadł w konflikt z braminami) i zostało podbite przez Kena Angroka, który zwyciężywszy w bitwie pod Ganter siły króla Kediru Kertadżaji, założył na jego miejscu królestwo Singasari. Kedir odzyskał niepodległość na krótko w latach 1292-1293. Jego król Dżajaktawang przyczynił się do pokonania Singasari. W 1293 roku Raden Wijaya przyłączył państwo do nowo powstałego Majapahitu.
Głównym źródłem bogactwa królestwa był handel przyprawami z innymi państwami Archipelagu Malajskiego.

W państwie dominował hinduizm i buddyzm, spore wpływy miał też animizm i kejawèn (jawajska religia będąca połączeniem buddyzmu, hinduizmu i animizmu).