Nasadki typu double-shot — legenda jest osobnym kolorem tworzywa, współwtryskiwanym z korpusem klawisza.
Nasadka klawisza (ang. keycap) – zdejmowalna nakładka umieszczana na trzpieniu przełącznika klawisza w klawiaturze; przenosi nacisk palca na mechanizm i zwykle zawiera nadruk (legendę) określający funkcję lub znak alfanumeryczny klawisza.
Historia
W latach 70. i 80. XX w. upowszechniła się technika wtrysku dwukomponentowego (double-shot), w której korpus i legenda są formowane z dwóch różnych tworzyw, co zapewnia bardzo wysoką trwałość legend. Z czasem częściej zaczęto stosować tańsze metody znakowania, takie jak tampondruk i grawer laserowy. W klasycznych modelach (np. IBM Model M) powszechne były legendy nanoszone metodą sublimacji barwnika na klawiszach z PBT, cenione za odporność na ścieranie.
Materiały
Najczęściej stosowane są:
ABS (akrylonitryl-butadien-styren) – łatwy w barwieniu i formowaniu; może z czasem „nabłyszczać się” w miejscu kontaktu z palcami.
PBT (tereftalan polibutylenu) – twardszy, bardziej odporny na ścieranie i żółknięcie; bywa mniej jaskrawy kolorystycznie niż ABS.
POM (polioksymetylen; Delrin) – bardzo odporny na ścieranie, o gładkim odczuciu; rzadziej spotykany ze względu na koszty i ograniczony wybór kolorów.
Metody nanoszenia legend
Tampondruk – nadruk farbą na powierzchni klawisza; najtańszy, ale najmniej trwały.
Grawer laserowy – miejscowe modyfikowanie/usuwanie warstwy tworzywa, często z wypełnieniem farbą lub wykorzystaniem warstwy półprzezroczystej dla podświetlenia.
Sublimacja barwnika (dye-sub) – wgrzewanie barwnika w porowatą powierzchnię PBT; bardzo dobra trwałość i wysoka swoboda wzornicza.
Wtrysk dwukomponentowy (double-shot) – legenda stanowi drugi kolor tworzywa, współwtryskiwany z korpusem; praktycznie nieścieralna, lecz kosztowna narzędziowo.
Profile i rzeźba rzędów
Porównanie profili nasadek (SP DSA, Cherry, OEM, SA i inne).
Zestawy nasadek różnią się kształtem i wysokością poszczególnych rzędów. Profile profilowane (sculpted) – np. Cherry, OEM, SA, MT3 – mają zróżnicowane kąty i wysokości między rzędami; profile jednolite (uniform) – np. DSA, XDA – zachowują ten sam kształt w całym układzie.
Mocowania i stabilizatory
Najpowszechniejsze mocowanie to krzyżowy trzpień w stylu Cherry MX. Duże klawisze (spacja, Shift, Enter, Backspace) korzystają ze stabilizatorów, które standardowo występują w długościach 2u, 6,25u i 7u.
Układy i kompatybilność
Kompatybilność zestawu zależy od kształtu trzpienia, profilu i układu klawiatury. Najpopularniejsze standardy to ANSI (głównie Ameryka Płn.) oraz ISO (Europa), różniące się m.in. kształtem klawisza Enter i długością lewego Shiftu. Długość klawiszy mierzy się w jednostkach „u” (szerokość klawisza alfanumerycznego). Typowe wartości to m.in. 1u, 1,25u, 1,5u, 1,75u, 2u, 2,25u, 2,75u oraz spacje 6,25u i 7u.
