Kitab al-Kafi (arab. الكافي, Al-Kāfī) – zbiór hadisów autorstwa szyickiego uczonego, al-Kulajniego. Praca jest podzielona na trzy główne sekcje; Usūl al-Kāfī (epistemologia, teologia, historia, etyka, modlitwa), Furūʿ al-Kāfī (zagadnienia prawne i praktyczne), a także Rawdat al-Kāfī (zawiera rozmaite narracje, głównie długie listy i przemowy autorstwa imamów).
"(...) Chcieliście mieć księgę, która byłaby wystarczająca dla waszych potrzeb religijnych, która zawierałaby wszelkie rodzaje wiedzy ('ilm) na temat religii, która byłaby odpowiednia dla uczniów i z której mogliby czerpać nauczyciele. Mogłaby być więc używana przez ludzi pragnących wiedzy o religii i legalnej praktyce ('amal) zgodnie z mocnymi tradycjami (athar) od prawdomównych (Imamów)."
Pierwsze osiem ksiąg zbioru jest zwane Usūl al-Kāfī (zawiera tradycje odnoszące się do zasad religii i zasad na których opiera się prawo religijne):
Księgi dziewiąta do trzydziestej czwartej zwane są Furūʿ al-Kāfī (zawiera tradycje omawiające szczegóły prawodawstwa religijnego):
W części Rawdat al-Kāfī, autor nie używa już systematycznej metody jakiej użył w Usul i Furu. Tradycje następują po sobie bez większego uporządkowania. Prezentując tradycje w swym zbiorze, al-Kulajni dodaje bardzo mało od siebie. W niektórych przypadkach uważa za konieczne wyjaśnienie pewnych kwestii które wydają się być pozornie niezrozumiałe bądź wewnętrznie sprzeczne, przypadki jego interwencji są jednak rzadkie. Jego praca polegała przede wszystkim za zebraniu tradycji.