| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Inne nazwy |
kiesertyt |
|---|---|
| Skład chemiczny |
uwodniony siarczan magnezu |
| Twardość w skali Mohsa |
3,5 |
| Przełam |
nierówny |
| Łupliwość |
bardzo dobra |
| Pokrój kryształu |
słupkowy, tabliczkowy |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Gęstość |
2,57 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biały, szary, żółtawy, bezbarwny |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
szklisty |
Kizeryt (kiesertyt) – minerał z gromady siarczanów. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich.
Nazwa pochodzi od nazwiska niemieckiego lekarza Dietricha G. Kiesera (1779-1862).
Bardzo rzadko tworzy kryształy; najczęściej o pokroju krótkosłupkowym, tabliczkowym lub izometryczne (podwójna piramida). Tworzy zbliźniaczenia. Występuje w skupieniach zbitych i ziarnistych. Występuje w postaci warstw i wypryśnięć w złożach soli. Jest kruchy, przezroczysty, bardzo dobrze rozpuszcza się w wodzie (gorzko-słony smak), jest silnie higroskopijny.
Składnik morskich i jeziornych ewaporatów solnych. Najczęściej współwystępuje z takimi minerałami jak: sylwin, kainit, karnalit, halit. Czasami powstaje w procesie ekshalacji wulkanicznej.
Miejsca występowania: