Widok na kompleks z południowego zachodu | |
| Miejscowość | |
|---|---|
| Kościół | |
| Rodzaj klasztoru | |
| Właściciel | |
| Założyciel klasztoru |
1142 |
| Fundator | |
| Styl | |
| Data zamknięcia |
23 kwietnia 1803 |
Położenie na mapie Bawarii | |
Położenie na mapie Niemiec | |
Klasztor Neustift (niem. Kloster Neustift) – barokowy kompleks dawnego opactwa norbertanów, znajdujący się w granicach bawarskiego miasta Freising.
Klasztor został założony w 1142 roku przez biskupa Ottona z Fryzyngi na miejscu grobu irlandzkich mnichów wędrownych, Declanusa i Marinusa, oraz dwóch kaplic poświęconych świętym Aleksemu i Gotardowi. W 1143 roku konsekrowano Kościół Klasztorny Świętych Piotra i Pawła.
Klasztor został zniszczony w 1634 roku przez wojska szwedzkie. W 1717 roku placówce nadano status opactwa. Kościół w latach 1700–1722 przebudowano w stylu barokowym według projektu Antonia Viscardiego, lecz w 1751 roku został on zniszczony w pożarze. Konsekrowano go po odbudowie w 1756 roku, a w 1775 roku dokończono budowę wieży. W 1765 roku Ignaz Günther wykonał rzeźby ołtarza głównego i stalle. W 1784 roku ukończono freski ze scenami z życia św. Norberta pędzla Johanna Baptista Zimmermanna i rokokową sztukaterię Franza Xavera Feuchtmayera.
W 1780 roku spłonęły zabudowania gospodarcze klasztoru, a w latach 1796 i 1800 klasztor był plądrowany przez wojska rewolucyjne. Placówka została zlikwidowana 23 kwietnia 1803 roku, rok przed sekularyzacją posługiwało w nim 22 kanoników. Kompleks przekształcono w koszary wojsk bawarskich, a byli kanonicy w większości otrzymali posady kapelanów wojskowych. Kościół klasztorny stał się filią parafii św. Jerzego i zarazem kościołem garnizonowym, a w 1858 roku erygowano przy nim parafię Świętych Piotra i Pawła. W 1906 roku koszary zostały zakupione przez miasto Freising, które jeszcze w tym samym roku sprzedało je producentowi tekstyliów Feller. Do 1971 roku zabudowania służyły jako fabryka tkanin.
W latach 1948 i 1962 w ludwisarni Karla Czudnochowskiego odlano łącznie cztery dzwony, które dołączyły do piątego, starszego instrumentu, wykonanego w 1924 przez ludwisarnię Bachmair w Erding. W 1979 roku kompleks zakupiły władze Powiatu Freising, które po ukończeniu jego gruntownej renowacji w 1987 roku uczyniły go siedzibą administracji powiatowej. W 1992 roku w kościele zainstalowano dwumanuałowe, 33-głosowe organy, wykonane przez przedsiębiorstwo Johannes Klais Orgelbau.