| Kraj działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data śmierci | |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Inkardynacja | |
| Prezbiterat |
ok. 1744 |
Klemens Chodykiewicz (ur. 21 marca 1715 we Lwowie, zm. 20 października 1797) – polski kaznodzieja, hagiograf, pisarz religijny i historyk.
Urodził się w rodzinie o korzeniach ormiańskich we Lwowie. Tam wstąpił do zakonu dominikanów i po ukończeniu studiów teologicznych przyjął święcenia kapłańskie (około roku 1744). W tym okresie zajmował się także studiami historycznymi w zakresie historii Kościoła i zakonu dominikańskiego. Przez 3 lata (1746–1749) przebywał w Rzymie i Wenecji. Po powrocie do Polski zyskał uznanie jako kaznodzieja. W roku 1751 został sekretarzem ruskiej prowincji zakonnej, pełniąc jednocześnie obowiązki nauczyciela filozofii przy zakonnym studium generalnym we Lwowie. Dziesięć lat później (1761) rozpoczął 3-letnią posługę przeora lwowskiego klasztoru św. Marii Magdaleny. W roku 1762 brał udział w kapitule generalnej dominikanów w Rzymie. Po powrocie do kraju ponownie skupił się na pracy naukowej, zyskał stopień doktora teologii i podjął obowiązki kronikarza zakonu. W pracach tych (zbieranie materiałów historycznych) wydatnie pomagał mu J. A. Załuski. W roku 1767 pełnił funkcję przeora w Bohoroddczanach, a następnie powrócił na stanowisko przeora klasztoru św. Marii Magdaleny we Lwowie. Po 10 latach (około roku 1776) wyjechał do województwa kijowskiego i został obrany przeorem w Chodorkowie. Zmarł w sędziwym wieku, dożywszy 82 lat. Miejsce spoczynku nie jest znane.