Kleszan (Prostanthera L.) – rodzajroślin należących do rodziny jasnotowatych. Obejmuje ok. 100–101 gatunków, przy czym tworzą one, także w naturze, bardzo liczne mieszańce międzygatunkowe. Wszyscy przedstawiciele rodzaju występują dziko w Australii. Zasiedlają formacje zaroślowe i widne lasy, zarówno na siedliskach suchych, jak i nad ciekami. Część gatunków zapylana jest przez miodojady, a inne przez owady. Ponieważ rośliny obfitują w olejki eteryczne, pędy po złamaniu i liście po roztarciu mają silny, charakterystyczny miętowy zapach (stąd angielska nazwa rodzaju – mintbush).
Niektóre gatunki uprawiane są jako rośliny ozdobne. Przy czym uprawa jest możliwa w klimacie ciepłym (rosną w strefach mrozoodporności 8–11). Do częściej uprawianych należą: P. cuneata, P. incisa, P. rotundifolia.
Morfologia
Pokrój
Krzewy i krzewinki, rzadko niewielkie drzewa osiągające do 8 m wysokości. Młode pędy są czterokanciaste, ale starsze są zaokrąglone.
Zebrane w kwiatostany wiechowate wyrastające w kątach liści lub szczytowo, często w różnym stopniu ulistnione i z przysadkami. Kielich zrosłodziałkowy, dwuwargowy. Korona biała, różowa, czerwona, fioletowa, wyraźnie grzbiecista (dwuwargowa). Górna warga wzniesiona i wyciągnięta do przodu, a dolna rozpostarta. Pręciki cztery, w dwóch parach, u części gatunków wystające z rurki korony. Zalążnia górna, dwukomorowa, w każdej komorze z dwoma zalążkami. Szyjka słupka pojedyncza, rozwidlona.
Rodzaj wraz z pięcioma innymi tworzy plemięWestringeae Bartling o potwierdzonym molekularnie monofiletyzmie. Do rodzaju zaliczone zostały gatunki dawniej wyodrębniane jako rodzaj Wrixonia, ze względu na ich zagnieżdżenie w obrębie Prostanthera. Całe plemię wyodrębniło się w obrębie podrodziny Prostantheroideae Luersson przed ok. 36,6 milionami lat.
Rodzaj tradycyjnie dzielony był na dwie sekcje różniące się sposobem zapylania kwiatów. Sekcja Klanderia obejmowała gatunki zapylane przez ptaki, a sekcja Prostanthera – przez owady. Podział taki okazał się sztuczny – sekcja Prostanthera ma charakter parafiletyczny.
↑Michael A.M.A.RuggieroMichael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI:10.1371/journal.pone.0119248, PMID:25923521, PMCID:PMC4418965 [dostęp 2020-02-20](ang.).
12Prostanthera.[w:] Index Nominum Genericorum (ING) [on-line].Smithsonian Institution.[dostęp 2020-04-02].
12345678910K. Kubitzki (red.):The Families and Genera of Vascular Plants. VII. Flowering Plants. Dicotyledons. Lamiales.Berlin, Heidelberg:Springer,2004,s.208. ISBN978-3-642-62200-7.
123Prostanthera Labill..[w:] Plants of the World online [on-line].Royal Botanic Gardens, Kew.[dostęp 2020-04-02].
123456Roger Philips, Martyn Rix:The Botanical Garden. Vol. 1. Trees and shrubs.London:Macmillan,2002,s.404. ISBN0-333-73003-8.
12GeoffreyG.BurnieGeoffreyG., GordonG.CheersGordonG., SueS.ForresterSueS., DeniseD.GreigDeniseD., Botanica. Ilustrowana, w alfabetycznym układzie, opisuje ponad 10 000 roślin ogrodowych, Niemcy: Könemann, Tandem Verlag, 2005, s. 705-706, ISBN3-8331-1916-0, OCLC271991134.