| Dzielnica Iwano-Frankiwska | |
Kościół św. Józefa | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Miasto | |
| Dzielnica | |
| Data założenia |
1437 |
| W granicach Iwano-Frankiwska |
1 stycznia 1925 |
| Populacja (1921) • liczba ludności |
|
Położenie na mapie Iwano-Frankiwska | |
Położenie na mapie Ukrainy | |
Położenie na mapie obwodu iwanofrankiwskiego | |
Położenie na mapie rejonu iwanofrankiwskiego | |
Położenie na mapie hromady Iwano-Frankiwsk | |
Knihinin (ukr. Княгинин) – dzielnica miasta Stanisławowa w obwodzie iwanofrankowskim w państwie Ukraina, nad rzeką Bystrzycą, leżąca 1,4 km na północ od centrum miasta.
Pierwsza wzmianka o osadzie pochodzi z dnia 27 maja 1437. Kolejną były dokumenty zastawu Piotra Zakowskiego. Rejestr podatkowy z 1515 zawiera zapis, że w Knihininie znajdował się 1 łan ziemi uprawnej (ok. 25 ha).
Na przełomie XVIII i XIX w. właścicielem wsi był Michał Kossak (1798–1833), ojciec Juliusza, zubożały szlachcic, radca kryminalny i urzędnik sądowy, kolejno we Lwowie, Stanisławowie, Wiśniczu.
Po wybudowaniu dworca kolejowego Stanisławowie w 1860 roku, w pobliżu nowej lokomotywowni powstała kolonia mieszkalna dla jej pracowników. We wsi funkcjonowała szkoła ludowa nr III im. św. Józefa. W latach 1903–1909 nauczycielką była Eliza Daszkiewicz.
W czasach II Rzeczypospolitej Knihinin był gminą miejską w powiecie stanisławowskim w woj. stanisławowskim. Od 26 czerwca 1914 Knihinin posiadał status gminy miejskiej. Mimo posiadania charakteru prawnego gminy miejskiej, Knihinin (oficjalnie Knihinin Wieś), nie mając praw miejskich, był formalnie wsią. W 1921 roku liczył 16.554 mieszkańców i był ludnościowo czwartym miastem województwa (po Kołomyi, Stanisławowie i Stryju).
1 stycznia 1925 roku gminy Knihinin-Wieś (na północ oraz na zachód od miasta) i Knihinin-Kolonia (na południowy wschód od miasta) zostały włączone do Stanisławowa, co spowodowało, że stał się większy liczebnie od Kołomyi.