Kodeks Dzikowski

Kodeks Dzikowski

Karta z fragmentem statutów Kazimierza Wielkiego
Oznaczenie	BJ Rkp. Przyb. 159/51
Data powstania	1501 (1. część), po 1523 (2. część)
Miejsce powstania	ziemia krakowska
Zawartość	statuty prawne
Język	polski
Liczba kart	200
Miejsce przechowywania	Biblioteka Narodowa

Kodeks Dzikowski – polski kodeks rękopiśmienny z początku XVI wieku, zawierający tłumaczenia na język polski kilku wcześniejszych statutów łacińskich.

Opis kodeksu

Kodeks przechowywany jest obecnie w Bibliotece Narodowej, wcześniej w Bibliotece Jagiellońskiej w Krakowie (sygnatura BJ Rkp. Przyb. 159/51). Pierwotnie znajdował się w Bibliotece Tarnowskich w Dzikowie (sygn. P.2.N.21). Rękopis powstał w ziemi krakowskiej. Autor przekładu i kopista nie są znani.

Jest to kodeks pergaminowy formatu 4°, liczący 200 kart. Oprawiony jest w aksamitną oprawę z XVIII w., na której znajduje się medalion w srebrnej ramce z czterema orłami na rogach przedstawiający Kazimierza Wielkiego. Inicjały początkowych słów statutów i artykułów są zwykle kolorowane.

Kodeks składa się z dwóch części:

1. przekłady statutów Kazimierza Wielkiego, Władysława Jagiełły, Kazimierza Jagiellończyka i Jana Olbrachta, spisane w 1501
2. przekład statutu piotrkowskiego Zygmunta Starego, Zwyczaje ziemi krakowskiej i rejestr artykułów do całości kodeksu, sporządzone po 1523

Zobacz też

• Kodeks Działyńskich I
• Kodeks Stradomskiego
• Kodeks Świętosławowy

Przypisy

Bibliografia

• Oswald Balzer: Słowo o przekładach polskich statutów średniowiecznych, zwłaszcza o Kodeksie Dzikowskim, przekład taki zawierającym. Lwów: Gubrynowicz i Schimdt, 1888.
• Wiesław Wydra, Wojciech Ryszard Rzepka: Chrestomatia staropolska. Teksty do roku 1543. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1984. ISBN 83-04-01568-4.

Linki zewnętrzne

• Kodeks Dzikowski Jagiellońskiej Bibliotece Cyfrowej