Kokedama (jap. 苔玉 koke-dama; dosł. kule z mchu, koke – mech, tama – kula) – kula utworzona z ziemi ogrodowej pokryta mchem, na której rośnie roślina ozdobna.
Jest to japoński sposób hodowli roślin ozdobnych, których korzenie znajdują się wewnątrz kuli ziemi pokrytej mchem.
Kokedama to starożytna japońska forma sztuki wywodząca się z praktyki bonsai. Piękno odsłoniętych korzeni bonsai, pokrywających się mchem, było inspiracją do tworzenia kokedama. Potocznie nazywano to „bonsai dla biednych”, ponieważ był to prostszy i tańszy sposób na cieszenie się spokojem ogrodu, przyrody w domach. Brak doniczek naśladuje naturalne środowisko, w którym rosną rośliny. W kulturze japońskiej mech symbolizuje długowieczność, coś, co rozkwita w czasie i jest w harmonii z otoczeniem.
Ta rustykalna sfera natury jest odzwierciedleniem wabi-sabi, poczucia estetycznego w sztuce japońskiej, skoncentrowanego na akceptacji przemijania i niedoskonałości, co w wolnym tłumaczeniu oznacza odnajdywanie piękna w naturalnych niedoskonałościach.
Obecnie sztuka kokedamy zyskała współczesny charakter, jest postrzegana jako stylowy i wyjątkowy dodatek w pomieszczeniach mieszkalnych (zwłaszcza niewielkich) i miejscu pracy.