Kokna

Kokna
Kontynent	Europa
Państwo	Polska
	Rzeka
Długość	23,9 km
	Źródło
Miejsce	4 km na północ od wsi Gawroniec
Współrzędne	53°37′35″N 15°56′56″E/53,626389 15,948889
	Ujście
Recypient	Drawa
Miejsce	poniżej wsi Rzęśnica (147,8 km Drawy)
Współrzędne	53°32′56″N 15°55′17″E/53,548889 15,921389
	Położenie na mapie gminy Złocieniec źródło ujście
	Położenie na mapie Polski źródło ujście
	Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego źródło ujście
	Położenie na mapie powiatu drawskiego źródło ujście

Kokna (Koczynka, Kokawka) – rzeka w województwie zachodniopomorskim, prawy dopływ Drawy. Długość 23,9 km, powierzchnia zlewni 142,4 km², przeciętny spadek 0,6‰.

Przebieg rzeki

Rzeka ma źródła w lesie za wsią Gawroniec. Następnie płynie przez jezioro Ostrowiec (Ostrowieckie) i jezioro Dołgie. Kilka km za jeziorem Dołgie do Kokny uchodzi rzeka Rakoń. Kokna wpada do Drawy poniżej wypływu z obszaru Drawskiego Parku Krajobrazowego (147,8 km biegu Drawy, ok. 3,5 km za mostem w Rzęśnicy)

Jakość wód

W 2009 r. przeprowadzono badania jakości wód Kokny w punkcie 2,2 km od ujścia we wsi Darskowo. W ich wyniku oceniono elementy fizykochemiczne na II klasy, elementy biologiczne określono na II klasy, stan ekologiczny na dobry, a stan chemiczny na dobry. W ogólnej dwustopniowej ocenie stwierdzono dobry stan wód Kokny.

Turystyka

Od jeziora Ostrowiec, poprzez jezioro Dołgie prowadzi do ujścia szlak kajakowy o długości 12,5 km. Szlak jest uciążliwy przede wszystkim ze względu na niewielką głębokość rzeki oraz zarastające koryto wierzby, choć jeszcze w 1977 określany był jako "łatwy". Na jego przebycie w obydwie strony doświadczonemu kajakarzowi wystarczy 1 dzień. Po prawej stronie ujścia Kokny, już na Drawie, przy drewnianym mostku, znajduje się pole biwakowe. Dopływ Kokny – Rakoń jest również szlakiem kajakowym (od jeziora Siecino 10,7 km), jednak uciążliwym z uwagi na płycizny i zwalone pnie drzew.

Szlak kajakowy:

12,5 km - droga Drawsko Pomorskie – Połczyn-Zdrój (między wsiami Borne i Ostrowice), na północnym brzegu jeziora Ostrowiec
11,4 km - wypływ rzeki z jeziora (Kokna nosi na tym odcinku lokalną nazwę Racza). Nieco dalej most.
10,5 km – rzeka wpływa do jeziora Dołgie. Na końcu jeziora zarośnięty wypływ.
5,7 km - most drogowy (Gronowo)
4,3 km - do Kokny uchodzi Rakoń
3,1 km – rzeka rozwidla się. Należy płynąć lewą odnogą. Nieco dalej most.
0,0 km - ujście Kokny do Drawy.

Nazwa

W marcu 1949 roku wprowadzono urzędowo nazwę Kokawka, zastępując poprzednią niemiecką nazwę rzeki – Küchenfliess. W październiku 1949 r. wprowadzono urzędowo nazwę Kokna. W 2006 roku Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych przedstawiła nazwę Kokna.

Zobacz też

Rzeki w Polsce

Przypisy

↑ Ocena jakości wód powierzchniowych w województwie zachodniopomorskim w roku 2009. WIOŚ Szczecin, 2010-11-14, s. 12.
↑ Włodzimierz Łęcki: Pojezierze Drawskie. Przewodnik. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1977, s. 117.
↑ Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 11 lutego 1949 r. (M.P. z 1949 r. Nr 17, poz. 225 (ISAP), s. 7)
↑ Zarządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 17 września 1949 r. (M.P. z 1949 r. Nr 76, poz. 947 (ISAP), s. 8)
↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 117, ISBN 83-239-9607-5 .

Bibliografia

Zygmunt Wrześniowski, Marek Sperski, 1974, Kajakiem po wodach Pomorza Zachodniego. Część południowa i zachodnia., Warszawa, Wyd. Sport i Turystyka, ss. 240-241

[1] Ocena jakości wód powierzchniowych w województwie zachodniopomorskim w roku 2009. WIOŚ Szczecin, 2010-11-14, s. 12.

[2] Włodzimierz Łęcki: Pojezierze Drawskie. Przewodnik. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1977, s. 117.

[3] Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 11 lutego 1949 r. (M.P. z 1949 r. Nr 17, poz. 225 (ISAP), s. 7)

[4] Zarządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 17 września 1949 r. (M.P. z 1949 r. Nr 76, poz. 947 (ISAP), s. 8)

[5] Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 117, ISBN 83-239-9607-5 .