
Kottabos (stgr. κότταβος) – popularna w starożytnej Grecji towarzyska gra zręcznościowa z użyciem wina.
Grę pochodzenia sycylijskiego uprawiano głównie podczas biesiadnych spotkań i sympozjonów. Prędko na raz wypijano wino z czary (kyliksu), a resztkę na dnie szybkim ruchem wylewano rzutem na metalową miskę, wymieniając równocześnie imię ukochanej osoby. Z dźwięku naczynia wnioskowano o wzajemności uczuć, a jeśli trafiono celnie, stanowiło to dobrą przepowiednię. Szczyt zręczności w grze polegał na tym, by wykonując ten rzut nie uronić ani jednej kropli. Różne formy tej zabawy związanej ściśle z ucztowaniem, zależne były od pomysłowości jej organizatora.
W innej odmianie gry biesiadnicy starali się trafić resztkami wina do czarki ustawionej na wysokim słupku albo specjalnej figurce (manes) tak, by ją strącić lub aby obciążona płynem uderzyła o stojącą poniżej figurkę, która czasem wydawała dźwięk.
Hazardowa odmiana gry polegała na tym, że po wpłaceniu pewnej stawki uczestnicy starali się kolejno trafić resztkami wina do czarek unoszących się na wodzie w misie. Wygrywał ten, komu udało się zatopić najwięcej czarek, otrzymując wyznaczoną z góry nagrodę konkursu, tzw. kottabion.