| Imię i nazwisko |
Jakub Lech Stankiewicz |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Aktywność |
od 1982 |
| Powiązania |
Jan „Ptaszyn” Wróblewski |
| Zespoły | |
| Artie Shaw Orchestra Traveling Birds Quintet Central European Jazz Connection | |
| Odznaczenia | |
| Strona internetowa | |
Kuba Stankiewicz, właściwie Jakub Lech Stankiewicz (ur. 7 grudnia 1963 we Wrocławiu) – polski pianista jazzowy, kompozytor, profesor sztuki.
Debiutował w zespole Spirituals Singers Band (1982–1984), z którym nagrał album Spirituals Singers Band[potrzebny przypis], potem grał w zespołach Jana „Ptaszyna” Wróblewskiego i Zbigniewa Namysłowskiego (1985–1987) – z tym drugim występował m.in. w USA i Meksyku oraz nagrał albumy Song of Innocence, Open, Cy to blues, cy nie blues[potrzebny przypis]. Jest laureatem nagrody Oscara Petersona oraz półfinalistą Międzynarodowego Konkursu Pianistów Jazzowych im. Theloniousa Monka w Waszyngtonie. Po powrocie z wojaży amerykańskich do kraju założył własny zespół. Jego autorski album pt. Northern Song został wybrany płytą roku w ankiecie czytelników magazynu „Jazz Forum” (1993). W 1994 pianista otrzymał nagrodę Programu III Polskiego Radia – „Mateusz '94” za osiągnięcia twórcze. Krytycy wysoko ocenili płyty formacji Traveling Birds Quintet, współtworzonej przez Stankiewicza z Darkiem Oleszkiewiczem, Piotrem Wojtasikiem, Piotrem Baronem i Cezarym Konradem. Współpracownik m.in. Artiego Farmera (płyta Art in Wrocław), Scotta Hamiltona, Harvie Swartza, Sheili Jordan i międzynarodowego zespołu jazzowego Central European Jazz Connection. W 2013 ukazał się jego kolejny album pt. Kilar.
Kierownik Katedry Muzyki Jazzowej oraz wykładowca w klasie fortepianu na Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu.
W 2017 został wyróżniony Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
W latach 1987–1990 studiował w Berklee College of Music w Bostonie (dyplom w klasie fortepianu). Podróżował wówczas po Stanach Zjednoczonych z Orkiestrą Artie Shawa. W 2006 otrzymał tytuł magistra sztuki na Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. W maju 2009 uzyskał stopień doktora na podstawie napisanej pod kierunkiem Wojciecha Niedzieli dysertacji Rola fortepianu jako wiodącego instrumentu w jazzowej sekcji rytmicznej oraz instrumentu akompaniującego głosowi ludzkiemu, na przykładzie cyklu kompozycji własnych „Miesiące”. W 2016 habilitował się w dziedzinie sztuki muzycznej, dyscyplinie artystycznej – instrumentalistyka na Wydziale Instrumentalnym Akademii Muzycznej we Wrocławiu, przedstawiwszy dzieło The Music of Victor Young. W 2020 otrzymał tytuł profesora sztuki.